Главниот уредник на специјализираниот воен портал „Воената зона“ (TWZ), Тајлер Рогувај, предупредува на растечките заблуди во медиумите и јавноста дека американските и израелските сили воспоставиле целосна контрола врз иранскиот воздушен простор.
Според него, воздушниот простор на Иран „не е безбедна, прочистена зона“, а постигнувањето апсолутна воздушна супериорност сè уште не се случило, ниту пак ќе се случи во блиска иднина.
Иако коалициските сили постигнаа локализирана воздушна супериорност во одредени области, преминот од напади со долг дострел кон директни напади во иранскиот воздушен простор значително го зголемува ризикот за авионите и пилотите.
САД и Израел моментално ја менуваат тактиката. Американскиот генерал Ден „Разин“ Кејн неодамна потврди дека силите се движат од застој, надвор од дометот на непријателската воздушна одбрана, кон директни напади (заменски) над самиот Иран.
Оваа транзиција не е мотивирана само од зачувувањето на скапата муниција со долг дострел, туку е од суштинско значење за зголемување на интензитетот и фреквенцијата на воздушната кампања.
Поголем број цели: Директните напади овозможуваат уништување на значително поголем број цели за пократко време.
Специјализирано оружје: Тешките уништувачи на бункери, кои мора да навлезат длабоко во подземните објекти (како оние за нуклеарна програма или производство на беспилотни летала), обично бараат директно ослободување над самата цел.
Сепак, овој пристап носи огромни безбедносни предизвици.
Мобилна воздушна одбрана: Закана што „се појавува од никаде“
Потценувањето на способноста на Иран да соборува коалициски авиони би бил исклучително опасен потег. Иако фиксната воздушна одбрана на Иран претрпела тешки удари, Иран сè уште има мобилни системи за воздушна одбрана.
Системи скриени на терен: Мобилните системи можат да бидат скриени насекаде, а радарот и лансерите се активираат само во последен момент.
Електрооптички и инфрацрвени (EO/IR) системи: Овие системи се особено опасни бидејќи не користат радари за почетно насочување, што значи дека американските авиони од четврта генерација (како што се F-15 или F-16) не можат лесно да ги детектираат преку системи за предупредување или да ги блокираат со стандардно електронско војување. Пилотите често не знаат дека се нападнати сè додека визуелно не забележат ракета.
За споредба, Роговеј потсетува дека дури и импровизираните системи на јеменските Хути претставувале предизвик за современите авиони на земјите од Персискиот Залив и САД. Способностите на Иран, дури и во деградирана состојба, далеку ги надминуваат оние на Хутите.
Опасниот исток на Иран
Источниот дел од Иран останува најголем предизвик. Додека западниот дел од земјата е под интензивни напади и е донекаде „исчистен“ од заканите за воздушна одбрана, источниот дел остана во голема мера недопрен. Колку подлабоко авионите продираат кон исток, толку е поголем ризикот.
Дополнителен проблем на источен Иран е неговата географска оддалеченост од сојузничките територии. Доколку има дефект на авионот или авионот биде соборен, мисиите за борбено пребарување и спасување (CSAR) на соборените пилоти би биле исклучително сложени и ризични.
Какво оружје се користи во моментов?
Неодамнешните фотографии објавени од Централната команда на САД (CENTCOM) даваат јасен увид во тактиките на коалицијата:
Бомбардери Б-52: Досега тие користеа „скришни“ крстосувачки ракети AGM-158 JASSM испалени надвор од иранскиот воздушен простор (веројатно над Ирак), избегнувајќи директен влез во ризични зони.
F-15E Strike Eagle: Опремени се со тешки JDAM бомби со боеви глави BLU-109 дизајнирани да продираат во подземни бункери.
F-16CM: Овие авиони носат ракети AGM-88 (вклучувајќи напредни верзии на AARGM) кои се дизајнирани да ги следат и уништуваат непријателските радари и мобилните системи за воздушна одбрана кои одеднаш се појавуваат на теренот.
Дронови MQ-9 Reaper: Се користат масовно во Иран за пребарување и уништување цели. Иако се ранливи, дроновите го преземаат поголемиот дел од ризикот наместо човечки екипажи, што драстично ја намалува потребата од ризични мисии за спасување.
Во наредните денови се очекува воздушните операции да се преместат подлабоко во источниот дел на Иран, при што ударните групи ќе се прилагодуваат на новите закани. Сепак, како што предупредуваат експертите, иако коалициските сили нанесоа огромна штета на инфраструктурата на Иран, деновите на апсолутна и безбедна доминација над небото на Иран се уште далеку.
The post Воена експертска анализа: Зошто САД и Израел сè уште немаат целосна воздушна супериорност над Иран appeared first on Во Центар.
