Со децении, одговорот на прашањето колку сон му е потребен на еден возрасен е едноставен: осум часа. Таа препорака се базира на концептот од 19 век за осум часа работа, осум часа игра и осум часа одмор. Но, постојат сè повеќе докази дека осум часа можеби не се идеална мерка за секого, според нов преглед објавен во списанието „Брејн Медисин“, објавува „Индипендент“ .
Навики за спиење
За да утврдат колку луѓето природно спијат, научниците ги проучувале заедниците на ловци-собирачи, чиј начин на живот е посличен на оној на нашите предци и кои речиси и да немаат пристап до вештачка светлина. Една претходна студија покажа дека луѓето во Танзанија, Намибија и Боливија спијат помеѓу 5,7 и 7,1 часа.
Толку краткиот сон не може да се припише на бучавата од сообраќајот, социјалните медиуми или ноќното осветлување. Се чини дека ова им било доволно, бидејќи не го надоместувале сонот со долги дневни одмори, а без будилник, генерално се буделе пред зори, без оглед на денот во неделата.
Проценките за времетраењето на спиењето во прединдустриските општества варираат во зависност од методот на мерење, локацијата и времето од годината, но една неодамнешна анализа го става просекот на 6,4 часа. Сепак, ваквите студии претпоставуваат дека количината на сон што овие луѓе природно ја добивале била количината што им била потребна. Ова би значело дека ловците-собирачи живееле живот без стрес и без распоред, што е сомнително.
Дополнително, не знаеме дали тие страдаат од здравствените проблеми поврзани со лишување од сон, кои се распространети во современите општества, па затоа нивниот пократок сон не е нужно силен аргумент против правилото од осум часа.
Што велат современите истражувања?
Во исто време, се појавија докази од големи студии кои ја проучувале врската помеѓу спиењето и здравјето во индустријализираните земји. Ако оптималниот сон се дефинира како оној поврзан со најдобрата здравствена состојба, многу студии сугерираат дека идеалната мерка може да биде помалку од осум часа.
Неодамнешна студија користеше скенирања на мозокот и телото и молекуларни мерења за да ја испита врската помеѓу спиењето и стареењето на органите. Според наодите, оптималната количина на сон е помеѓу 6,4 и 7,8 часа, во зависност од полот и органот што се проучува.
Бројни студии покажуваат дека и премалку и премногу сон се поврзани со полошо здравје, вклучувајќи срцеви заболувања, мозочен удар, когнитивен пад и дебелина. Научниците сè уште дебатираат дали премногу сон е причина за лошо здравје или е само ран симптом на тоа.
Во секој случај, овие наоди ја оспоруваат идејата дека на секого му се потребни точно осум часа и сугерираат дека треба да се обрне внимание на конзистентен и значително подолг сон.
Сите овие проценки се базираат на просеци, а не постои нешто како просечен човек. Истражувањата покажуваат дека младите возрасни, кога им се дава можност, спијат подолго од здравите постари возрасни. Дури и луѓето на иста возраст можат да имаат многу различни потреби за спиење.
Ова е потврдено со препораките на Националната фондација за спиење на САД, во која се наведува дека возрасните на возраст од 26 до 64 години треба да спијат помеѓу седум и девет часа, но дека за некои луѓе е прифатлив опсег од шест до десет часа. Ова е далеку од универзалното правило од осум часа.
Не е само количината важна
Покрај бројот на часови, важно е и кога спиеме. Клучната карактеристика на современите модели на спиење не е нужно тоа што спиеме помалку, туку тоа што нашиот сон е одложен во однос на природниот циклус на светлина и темнина.
Повеќето луѓе не се будат природно во зори, а многумина спијат малку во текот на работната недела и се обидуваат да го надоместат тоа за време на викендите. Вештачката светлина е главна причина за оваа промена бидејќи го одложува нашиот биолошки часовник, кој ги регулира сонот и будноста.
Нередовниот сон е исто така чест, особено кај работниците во смени и студентите, и е поврзан со полошо здравје. Меѓутоа, ако не спиете доволно во текот на неделата, се чини дека надоместувањето на дел од тој сон за време на викендот е подобра опција отколку воопшто да не го надоместите, иако тоа ја нарушува регуларноста. Значи, и регуларноста и вкупната количина на сон што ја добивате во текот на една недела или подолг временски период се важни.
Правилото од осум часа е очигледно премногу поедноставено. Луѓето имаат потреба од различни количини на сон, а важно е и кога спијат. Но, една порака останува едноставна: спијте доволно кога и каде можете и не грижете се премногу за повремената лоша ноќ.
The post Дали осум часа сон е премногу? Истражувањата покажуваат дека потребите не се исти за сите appeared first on Во Центар.
