Али Лариџани , еден од највисоките безбедносни функционери во Иран, се појави самоуверено меѓу поддржувачите на режимот во центарот на Техеран во петокот , објави „Волстрит џурнал“.
Носејќи темно палто и очила за сонце, се чинеше дека ја контролира ситуацијата, иако веќе беше идентификуван како главна цел.
„Храбри луѓе, храбри функционери и храбри лидери – таквата комбинација не може да се победи“, напиша тој на социјалните мрежи.
Само четири дена подоцна, тој беше мртов. Во раните утрински часови во вторник, израелските разузнавачки служби го лоцираа во скривалиште на периферијата на Техеран и го убија со прецизен ракетен напад .
Истиот ден следеше уште еден удар. Благодарение на дојава од обични граѓани, Израелците ја открија локацијата на Голам Реза Сулејмани, командантот на озлогласената милиција Басиџ . Тој беше во шатор со неколку од неговите најблиски соработници во шумска област на Техеран, каде што беа принудени да се повлечат откако нивните бази беа уништени во текот на неколку дена. Набрзо и тој беше убиен.
Илјадници мети, илјадници жртви
Од самиот почеток на војната, израелските и американските лидери јасно ставија до знаење дека целта не е само воена победа, туку и создавање услови за колапс на иранскиот режим. Атентатите на клучните личности во вторникот претставуваат важна пресвртница во таа стратегија.
Според документите до кои дојде WSJ, Израел спроведува исклучително обемна и систематска кампања. Целта не е само уништување на инфраструктурата, туку и демонтирање на целиот безбедносен апарат – од врвот до најниските нивоа, објавува Јутарњи .
Досега, околу 10.000 ракети се испукани врз илјадници цели, вклучувајќи повеќе од 2.200 поврзани со Револуционерната гарда, Басиџ и други безбедносни структури. Проценките укажуваат на илјадници мртви и повредени.
Израелските тактики се базираат на постојан притисок: безбедносните сили прво се принудени да излезат од нивните штабови, потоа се следат до местата за собирање, а потоа до импровизирани скривалишта каде што повторно стануваат мети. Целта е да се исцрпат, да се дестабилизираат и да му се покаже на населението дека повеќе не се недопирливи.
Поделба на улоги
Војната започна со силен удар во срцето на режимот со атентатот врз врховниот лидер Али Хамнеи , а во соработка со САД, клучните ракетни системи и системи за воздушна одбрана на Иран беа брзо уништени.
После тоа, имаше јасна поделба на задачите. Додека САД се фокусираа на воената и индустриската инфраструктура, Израел ги презеде операциите насочени кон внатрешна контрола на режимот – полиција, специјални сили и паравоени формации.
Веќе вториот ден, израелските авиони почнаа систематски да ги уништуваат командните центри на Револуционерната гарда, Басиџот и специјалната полиција. Сите беа цел – од елитните единици задолжени за заштита на главниот град до локалните полициски станици во населбите на Техеран. Како што нивните бази беа уништувани, иранските власти активираа резервен план: собирање сили во спортски објекти. Но, израелската разузнавачка служба брзо ја откри тактиката.
Израел ги следеше движењата и чекаше објектите да бидат исполнети, а потоа ги напаѓаше. Меѓу најтешките удари беше нападот врз стадионот „Азади“, каде што беа убиени стотици припадници на безбедносните сили и армијата.
Слични сцени беа снимени и на други локации, каде што по ударот, телата на безбедносните лица лежеа пред зградите. Во исто време, болниците беа преполни со ранети. Според сведоштвата, безбедносните сили дури и ги истиснуваа цивилите за да направат место за своите мажи.
Иранските власти јавно ги прикажаа нападите како напади врз цивилни цели, прикривајќи го присуството на безбедносните сили на тие локации.
Психолошка војна
Покрај физичките напади, Израел води интензивна психолошка војна. Разузнавачките службеници директно контактирале со иранските команданти, предупредувајќи ги дека доколку не застанат на страната на народот во случај на востание, ќе ја делат судбината на своите претпоставени.
На еден запис од разговорот, агентот директно вели: „Знаеме сè за вас. Ставен сте на црната листа.“ Командантот одговара речиси очајно, тврдејќи дека тој не е непријателот и моли за помош.
Ваквите операции дополнително го нарушија моралот. Многу припадници на безбедносните сили повеќе не се чувствуваат безбедно дури ни во своите бази, па затоа спијат во возила, џамии или импровизирани засолништа.
Под постојани напади, безбедносните структури се принудени да импровизираат. Тие се преселуваат во училишта, спортски сали, па дури и во станбени згради. Некои се кријат под мостови или во автобуси, додека жителите често ги напуштаат своите згради од страв да не станат мети.
Во исто време, секојдневниот живот почнува да се распаѓа. Полицијата е делумно парализирана, истрагите се во застој, граѓаните не се во можност да решат дури ни основни случаи, а на трговците им се советува да затворат пред да се стемни бидејќи безбедноста повеќе не е загарантирана.
И покрај ова, режимот сè уште ги контролира улиците. Безбедносните сили се закануваат дека ќе употребат смртоносна сила за да ги спречат протестите, а многу граѓани веруваат дека обидот за востание во овој момент би бил самоубиство.
Нова фаза од војната
Како што се развиваше кампањата, Израел дополнително ги прошируваше операциите. Распоредени се флоти беспилотни летала кои кружат над Техеран и други градови, таргетирајќи контролни пунктови и блокади на патиштата.
Овие прецизни напади често се водени од информации од обични Иранци. Беспилотните летала би погодувале помали цели, неколку припадници на безбедносните сили одеднаш, но континуирано, создавајќи постојан притисок и чувство на несигурност. Десетици контролни пунктови беа уништени низ главниот град, вклучувајќи клучни сообраќајници и плоштади.
И покрај сè, конечниот исход останува неизвесен. Иран го ограничи пристапот до интернет и строго ги контролира информациите, што го отежнува независното проценување на реалната состојба.
Воените експерти предупредуваат дека е многу тешко да се собори режимот само со воздушни напади. Доколку преживее, иранската влада би можела да излезе од конфликтот уште порадикална и поопасна.
Од друга страна, израелските проценки сугерираат дека комбинацијата од економски колапс и растечко незадоволство го турка режимот кон неизбежен колапс, или за време на војната или во периодот што следи. Сепак, клучот останува во рацете на самите Иранци.
„Пред нивните очи е систем кој се распаѓа. Но, за целосен пресврт, ќе бидат потребни уште удари“, вели аналитичарот Фарзин Надими.
The post Откриен е методот со кој Израелците ги „отстрануваат“ иранските владетели: Некои добиле повик пред ликвидацијата appeared first on Во Центар.
Пронајдете не на следниве мрежи:
