Лидерот на Чеченија, Рамзан Кадиров, јавно и гласно ја поддржува руската инвазија на Украина, но всушност тој систематски го штити своето население од масовна мобилизација.
Користејќи пари од Кремљ за ангажирање странски платеници, Кадиров всушност ги испраќа само своите политички соперници и дисиденти на фронтот.
Чеченскиот моќник ја користи својата единствена автономија во рамките на Руската Федерација за да покаже милитаристичка лојалност кон Москва, а истовремено да ја заштити својата република од присилно регрутирање. Со контролирање на стапката на жртви и префрлање на товарот на борбата врз „надворешните соработници“, Кадиров ја претвори војната во механизам за консолидирање на своето автократско владеење во Грозни, анализира „Економист“.
И покрај неговата агресивна реторика со која повикува на целосна мобилизација, видливите знаци на војната во Украина речиси и да не постојат во чеченската престолнина. Во Грозни нема споменици за локалните војници убиени во сегашниот конфликт, што е во остра спротивност со спомениците што ги слават оние што загинале за Русија во претходните генерации.
Иако Кадиров тврди дека Чеченија испратила повеќе од 70.000 војници на фронтот, што би претставувало речиси една десетина од машката популација на републиката, независните податоци за руските воени загуби откриваат сосема поинаква реалност. Имено, чеченските жртви сочинуваат само дел од процентот на вкупните борбени загуби на Москва. Ова неверојатно несовпаѓање е директен резултат на политичката пресметка на Кадиров и неговото огромно влијание во Кремљ.
„Шуплива“ армија и ПР воини
Главната воена формација на овој регион, специјалната единица „Ахмат“, функционира повеќе како ПР апарат отколку како вистинска сила на фронтовските линии. Тие често се исмејувани од руските воени коментатори како „воини на ТикТок“, со оглед на тоа што често се снимаат како дејствуваат на безбедно растојание зад фронтовските линии.
„Се чини дека учествуваат, но им е наредено да не претеруваат и да се чуваат сами“, изјави извор близок до чеченското раководство.
Покрај тоа, етничкиот состав на овие единици открива зависност од странска работна сила. Околу три четвртини од членовите на „Ахмат“ всушност не се Чеченци, туку регрути платени со дарежливи федерални субвенции што Москва ги префрла во Грозни. Овој финансиски аранжман му овозможува на Кадиров да ги исполни своите квоти без да ги троши своите лојални сили.
Политички чистки и уцени
Иако општата мобилизација е потисната, војната служи како моќно оружје за внатрешна репресија. Кадиров систематски користи испраќање на фронтот за да ги елиминира внатрешните дисиденти и да ги маргинализира непожелните групи во републиката.
Политичките противници, роднините на дисидентите, ситните криминалци и сексуалните малцинства се соочуваат со присилна мобилизација. Локалните полициски команданти имаат строги квоти според кои мора да принудат десетици луѓе секој месец да потпишуваат договори со руското Министерство за одбрана. Оние кои ќе се обидат да ја избегнат оваа „казнена“ мобилизација се соочуваат со изнуда, а митото за бегство од фронтот достигнува и до 6.000 долари.
Високи личности осомничени за нелојалност се „неутрализираат“ и со тоа што се испраќаат на воени задачи, со што ефикасно се отстрануваат од домашните политички превирања.
Воената траума како алатка за лојалност
Поширокото чеченско население има длабока аверзија кон борбата за интересите на Москва. Жителите сè уште имаат живописни сеќавања на бруталните бомбардирања и злосторства извршени од руските сили за време на двете чеченски војни помеѓу 1994 и 2009 година.
„Какви и да се интересите на Москва во Украина, ние сме километри далеку од тоа“, рече истакнат Чеченец со врски со владата.
Кадиров вешто ја искористува оваа генерациска траума за да се позиционира како врховен заштитник на чеченскиот народ. Држејќи ја мобилизацијата подалеку од своите граѓани, тој го зајакнува својот патерналистички имиџ, маскирајќи режим кој се одржува од руски пари и сурова репресија.
Јавно, Кадиров продолжува да се преправа дека е безусловно послушен на Кремљ. „Подготвени сме да напредуваме во која било насока што ќе ја одреди врховниот командант… нашите специјални сили буквално горат од желба да ги извршуваат и најсложените наредби“, рече тој неодамна.
Сепак, зад оваа агресивна поза, вмешаноста на Чеченија во Украина останува само внимателно пресметана претстава. За Кадиров, војната стана исклучиво инструмент за обезбедување федерални средства, расчистување на ривалите и консолидирање на сопствената моќ во Северен Кавказ.
The post Тајната на војската на Рамзан Кадиров: Им плаќа на странци да умрат со руски пари и ги чува своите најлојални луѓе безбедни appeared first on Во Центар.
