Денес, светот на модата почувствува голема загуба – почина Валентино Гаравани, легендарниот италијански моден дизајнер познат едноставно како Валентино . Тој беше симбол на стил, луксуз и безвременска елеганција, и остави зад себе модна империја која ќе трае со генерации.
Пензионирање од светот на модата
Валентино, или „Господин Шик“ како што го нарекуваа Американците, се пензионираше од модната индустрија во 2008 година, по 45 години креативност. Неговото збогување со модната сцена беше спектакуларно и гламурозно, но тој призна дека не му било тешко да го напушти светот на модата поради тоа што станал:
„Светот на модата пропадна, сите го прават истото. Ништо повеќе не ме стимулира. Нема предизвик, радост, креативност, сè се сведува на бројки. Би ми било бескрајно здодевно да работам во свет кој повеќе не нуди ништо.“
На неговата збогумска ревија, Валентино им мавташе на толпата додека солзи му течеа по образите, а зад него стоеја 30 модели во препознатливи црвени фустани. Неговата позната изјава „Црвената е единствената боја покрај белата и црната“ влезе во историјата на модата.
Рана возраст и љубов кон модата
Клементе Лудовико Гаравани е роден на 11 мај 1932 година во Вогера. Уште како млад човек, тој беше смирен, но љубопитен и фасциниран од светот на ткаенините и модата. Тој се присетува: „Моите родители беа неверојатни. Бев разгалено дете, но никогаш не ги разочарав . Се сеќавам кога имав 14 години, барав панталони по нарачка и рачно изработени чевли. Гледав филмови и сонував за убави, софистицирани жени, со накит околу вратот. По филмот „Le fanciulle delle follie“ со Хеди Ламар, Лана Тарнер и Џуди Гарланд, решив да станам моден дизајнер. Долги фустани, црно-бели, сè уште бев момче…“
Се запишал во училиштето „Фигурино“ во Милано, но неговата љубопитност го натерала да патува. Студирал француски јазик во училиштето „Берлиц“ , а потоа долго време поминал во Париз. Модата не му била единствената страст – посетувал часови по танц кај Виоломин и Вера Крилова, барајќи го својот идентитет и стил. За време на одморот во Барселона, ја открил црвената боја, која подоцна ќе стане негов заштитен знак: „Црвената е живот, крв, страст, љубов, апсолутна борба против тагата и злобата“.
Подем и меѓународен успех
На почетокот на 1950-тите, откако бил забележан на важен натпревар, работел во модната куќа на Жан Десе во ателјето на Ги Ларош. Во 1959 година го отворил своето ателје во Рим на Виа Кондоти, а во 1960 година започнал соработка со Џанкарло Џамети . Валентино набрзо стекнал клиентела од високото општество, вклучувајќи убави дами и познати жени кои ги посакувале неговите креации.
Во 1962 година, по неговата прва колекција во Фиренца, тој стана еден од најпочитуваните модни дизајнери. Францускиот „Вог“ му посвети две страници, потврдувајќи го неговиот пробив на врвот на меѓународната мода. Во 1967 година, тој ја доби престижната награда „Нејман Маркус“ во Далас и наградата „Марта“ во Палм Бич . Тогаш ги создаде униформите за стјуардесите и стјуардите на TWA, а ја претстави и првата колекција за мажи. Негови редовни клиенти и пријатели беа Елизабет Тејлор, иранската кралица Фарах Диба Пахлави, Жаклин Кенеди, сопругата на Марела Ањели и принцезата Маргарет.
„Секогаш им кажувам на сите дека станав Валентино со белата колекција во 1968 година. Тогаш имав сè, од Ротшилдови до сопругите на Форд. Таа година Џеки се омажи за Оназис во мојот фустан во боја на слонова коска, со чипкан врв и воздушеста здолниште, што целиот свет подоцна го копираше.“
Филозофија на стилот
Валентино верувал дека облеката треба да ја слави женската форма и сензуалност.
„Прекрасна, млада, заводлива и радосна жена, за која ќе создадам нешто носливо. Никогаш не ми се допаѓаше минимализмот. Мислам дека секоја жена сака да му угоди на маж, а фустанот може многу да помогне. Може да ѝ даде моќ, што значи да се чувствува безбедно во сопствената облека. Не ми се допаѓа кога нема хармонија помеѓу фустанот и оној што го носи, тогаш облеката станува безживотна.“
Валентино беше познат по своите строги критериуми за елеганција: „Не ми се допаѓа кога гледам млади луѓе во театарот, во искинати фармерки или кратки панталони. Некои места заслужуваат да бидат соодветно облечени. Недостатокот на елеганција е сè поприсутен денес. “
Луксузен живот и врска со Џанкарло Џамети
Валентино беше олицетворение на својот бренд – беспрекорно облечен, со препознатлива фризура и исончан тен. Тој живееше во Њујорк, на Капри, околу Рим, во Гштад или на својата 43-метарска јахта. Дванаесет години беше во врска со Џанкарло Џамети, кој беше и негов менаџер, водејќи го бизнисот на брендот Валентино 45 години. Нивниот живот беше синоним за луксуз и ексцентричност. Џон Ферчајлд, поранешен уредник на Women’s Wear Daily, рече:
„Валентино и Џанкарло се кралеви на луксузниот живот. Сите други стилисти ги гледаат, им се восхитуваат и се прашуваат. Не верувам дека некој од нив некогаш заработил пари како тие двајца. Џанкарло знае како да заработи пари. И ако ги заработиле, не знаеле како да ги трошат како Валентино.“
Валентино Гаравани ќе биде запаметен не само како моден гениј, туку и како симбол на елеганција , стил и потрага по совршенство, на што го посвети целиот свој живот.
The post Црвената боја беше негов заштитен знак, тој беше фасциниран од ткаенината уште од рана возраст: животот на Валентино Гаравани беше незаборавен (фото) appeared first on Во Центар.
