На денешен ден, пред 33 години, на 27 февруари 1993 година, припадници на паравоената формација „Одмаздници“ киднапираа патници од воз на релација Белград-Бар во Штрпци, на територијата на Босна и Херцеговина.
Тоа злосторство остана евидентирано како едно од најбруталните воени злосторства извршени врз цивилите за време на агресијата врз Босна и Херцеговина.
Како било извршено киднапирањето
Возот број 671 бил запрен на станицата Штрпци, иако таа станица не била закажана за редовно запирање. Вооружени членови на единицата командувана од Милан Лукиќ, водач на паравоена група поврзана со Вишеград, влегле во возот и извршиле идентификација на патниците.
По идентификацијата на патниците, изнесени се 20 цивили од несрпска националност, од кои 18 Бошњаци: Адем Аломеровиќ, Џафер Топузовиќ, Есад Капетановиќ, Февзија Зековиќ, Фехим Бакија, Фикрет Мемовиќ, Халил Зубличиќ, Бабчевиќ, Бабчевиќ. Растодер, Мухедин Ханиќ, Нијазим Кајевиќ, Расим Ќориќ, Рифет Хусовиќ, Сафет Прељевиќ, Сенад Ѓечевиќ, Сеќо Софтиќ и Звјездан Зуличиќ.
Тие, исто така, извлекле еден патник од хрватска националност, Тома Бузов, и едно непознато лице од арапско потекло. Сите потоа биле однесени во правец на Вишеград, каде што биле брутално претепани, ограбени, а потоа и убиени. Нивните тела биле фрлени во реката Дрина.
Најмладата жртва имала 16 години, додека најстарата имала 59 години.
Заедно со багажот, тие биле натоварени во камион и однесени во Вишеград, придружувани од две патнички возила. Во Прелово пристигнале по 17 часот. Биле истоварени пред основното училиште „Желимир Ѓуриќ Жељо“, седиште на командата на Првиот баталјон на Втората подрињска лесна пешадиска бригада Вишеград.
Во гимназијата на училиштето им било наредено да се соблечат, да го складираат багажот и да ги извадат сите вредни предмети. Потоа биле физички малтретирани и мачени. Со рацете врзани со жица во долната облека, повторно биле натоварени во камион што ги однел во селото Мушиќи. Милан Лукиќ застрелал 18 цивили на приземјето од изгорената куќа во Расима Поље.
Двајца цивили беа убиени при обид за бегство. Едниот беше застрелан од Небојша Ранисављевиќ, а другиот од непознат војник кој исто така бил на стража. Следниот ден, телата на убиените беа фрлени во Дрина. Досега се пронајдени останките на 4 жртви (Халил Зубчевиќ, Илијаз Личина, Јусуф Растодер и Расим Ќориќ). Тие беа пронајдени за време на ексхумацијата на локалитетот на езерото Перуќац. Убиените цивили беа државјани на Сојузна Република Југославија.
Еден од сведоците на настанот, чиј идентитет е заштитен, претходно опиша како изгледало сè:
„Сè беше како во филм. Возот застана поради црвен семафор на самиот влез во тунелот. Киднаперите беа уредно униформирани, освен еден кој имаше брада и црна кокада. Кога побараа лични карти, сè изгледаше како рутинска постапка и сè додека не почнаа да ги одведуваат луѓето, се чинеше дека бараат некого конкретно. Имаше коментари дека ги бараат своите бегалци, според некои беше јасно дека целта се муслимани. Еден од патниците во маица со кратки ракави скокна од шведската маса во снегот, викајќи: „Убијте ги Балијците“. Најстрашното беше што, всушност, воопшто немаше киднапирање. Никој не протестираше, сè се одвиваше во злокобна тишина. Сето ова не траеше подолго од половина час. Изненадувачки, возот го продолжи своето патување како ништо да не се случило.“
Киднапирањето на цивил во Штрпци беше судено пред неколку регионални судови. Прво, судот во Бијело Поље го осуди Небојша Ранисављевиќ на 15 години затвор во 2002 година. Во 2016 година, Миќо Јовичиќ се изјасни за виновен пред Судот на Босна и Херцеговина за сторено кривично дело воени злосторства против цивилното население и беше осуден на пет години затвор. На крајот на 2019 година, Обвинителството на Босна и Херцеговина поднесе обвинение против хашкиот осуденик Милан Лукиќ, кој беше осуден на доживотен затвор од Хашкиот трибунал за воени злосторства во Вишеград, но не и за убиствата на цивили во Штрпци.
Во случајот Лука Драгичевиќ и другите, кој се водеше пред Судот на Босна и Херцеговина, седум поранешни припадници на Втората подрињска бригада на ВРС беа осудени на по 13 години затвор за воени злосторства против цивилното население. Во јануари 2023 година, Судот на БиХ го осуди Бобан Инѓиќ на 15 години затвор за кривично дело воени злосторства против цивилното население. Судењето за киднапирањето во станицата Штрпци започна во Белград во 2019 година. Во октомври минатата година беше донесена пресуда во повторената постапка во која членовите на единицата „Одмаздници“, Гојко Лукиќ и Душко Васиљевиќ, беа осудени на по 10 години затвор за воени злосторства против цивилното население, а Драгана Ѓекиќ на 5 години затвор.
The post „Возот на смртта“ во Штрпци: Пред 33 години беше извршено едно од најбруталните воени злосторства appeared first on Во Центар.
