Washington Post објави детална реконструкција на жестоките внатрешни дебати во американскиот воен врв околу стратегијата против Хутите.

Според весникот, уште кога САД започнале со интензивните напади врз Хутите, во Пентагон постоеле сериозни сомнежи околу две клучни прашања: дали воздушните удари навистина можат да ја елиминираат заканата и колку долго Америка може да троши скапа муниција за таа цел.

Особено важна фигура во дебатата бил тогашниот командант на CENTCOM, генерал Мајкл Курила, кој се залагал за поагресивен пристап кон регионалните противници на САД.

Проблемот што го идентификувале дел од американските воени планери бил едноставен: Хутите можат да лансираат релативно евтини беспилотни летала и ракети, додека САД за нивно пресретнување и уништување понекогаш користат многу поскапи системи.

Дополнително, уништувањето на ракетните лансери не значи автоматски уништување на организацијата.

Денес оваа дебата изгледа уште позначајно затоа што Хутите повторно демонстрираат способност да вршат напади далеку од своите позиции во Јемен.

Американската дилема затоа останува практично иста: дали проблемот може да се реши со воздушни удари врз Јемен или вистинскиот центар на американската стратегија мора да биде Иран?