Државниот секретар на Соединетите Американски Држави, Марко Рубио, стана, според весникот „Њујорк тајмс“ (NYT), врз основа на повеќе од десет соговорници од Вашингтон и Каракас, клучна фигура во управувањето со Венецуела по апсењето на соборениот претседател Николас Мадуро, со значително влијание врз финансиите, енергијата и политичките одлуки на земјата.
За шест месеци откако американските сили ја спроведоа операцијата за апсење на Мадуро, Рубио стана де факто највлијателниот американски функционер во таа земја, до степен што, според весникот, не е виден од времето кога Пол Бремер во 2003 година управуваше со окупираниот Ирак.
Според повеќе од десетина функционери и луѓе блиски до владите на САД и Венецуела, Рубио сега има клучно влијание врз финансиите на Венецуела, распределбата на природните ресурси и работењето на владата.
Иако лично не ја посетил Венецуела откако ја презеде контролата врз ситуацијата, се вели дека Рубио е вклучен во секојдневното управување со земјата и одржува близок контакт со Делси Родригез, поранешната потпретседателка на Мадуро, која сега е вршител на должноста претседател со поддршка на Вашингтон.
Двајцата, според весникот, комуницираат на шпански преку апликацијата WhatsApp, разменувајќи пораки, поздрави и фотографии.
Сепак, односот меѓу Рубио и Родригез не е рамноправно партнерство, туку, како што забележува весникот „Њујорк“, е пример за политиката на администрацијата на американскиот претседател Доналд Трамп во која САД ја користат својата моќ без оглед на прашањата за суверенитетот и меѓународното право.
Особено значаен аспект на американското влијание е контролата врз приходите на Венецуела.
Според весникот, Министерството за финансии на САД добива приходи од поголемиот дел од венецуелскиот извоз, а потоа ги враќа на венецуелската влада преку банкарскиот систем под услови утврдени од Вашингтон.
Таквиот систем, објаснува Њујорк тајмс, му овозможил на Рубио да спречи некои форми на корупција, но во исто време ја зголемил зависноста на венецуелската влада од американските одлуки.
Рубио, исто така, го надгледува спроведувањето на американските санкции против Венецуела, одлучувајќи кои компании можат да работат во земјата и под кои услови, и работеше на промена на политиките во нафтениот сектор и зголемување на присуството на американските компании.
Делси Родригез, според весникот, се консултира и со Рубио за кадровски одлуки, првенствено во врска со назначувањата во одбранбениот сектор.
По апсењето на Мадуро на 3 јануари, Рубио разговарал со Делси Родригез по телефон и ѝ кажал, на шпански, дека изворите велат дека таа имала избор помеѓу соработка со САД или поширока воена акција што би можела да погоди инфраструктура, воени бази и високи функционери.
По преговорите, Родригез се согласи да соработува. Рубио го доби прекарот „крал-регент“ меѓу американските функционери, по титулата што ја носеле моќните владетели на Шпанската империја пред независноста на Венецуела во 19 век. Додека Родригез формирал нова влада, Рубио учествувал во изборот на клучниот персонал и го охрабрувал отстранувањето на семејството и бизнис-сојузниците на Мадуро, пишува „Њујорк тајмс“, додавајќи дека Рубио еднаш го отфрлил барањето на Родригез за поголема финансиска независност и укинување на економските санкции врз Каракас.
Вашингтон, според весникот, влијаел и врз венецуелските власти да ги предадат лицата што ги бара американското судство.
Така, во февруари беше уапсен Алекс Сааб, милијардер близок до Мадуро, кој потоа беше екстрадиран во САД.
Според весникот, Вашингтон влијае и на јавните настапи на Делсеа Родригез.
Кога водителот на „Фокс њуз“ сакал да ја интервјуира, таа наводно му рекла дека Трамп ќе мора да го одобри нејзиното појавување.
Кога венецуелскиот министер за надворешни работи, Иван Хил, ја објави својата осуда на нападот на САД врз Иран, администрацијата на Трамп побара од Родригез да ја отстрани објавата, што беше направено неколку часа подоцна.
Според проценката на весникот, ова практично потврди дека Венецуела повеќе не ја води својата надворешна политика самостојно.
Според „Њујорк тајмс“, кој ќе ја води земјата на долг рок сè уште не е јасно, а најпопуларната опозициска политичарка Марија Корина Мачадо останува силна фигура, но има противници меѓу безбедносните и воените структури, поради што Рубио одлучи да соработува со Родригез. Политичките аналитичари проценуваат дека Родригез би можел да се обиде да ги одложи изборите до крајот на мандатот на Трамп, надевајќи се дека притисокот ќе ослабне под водство на неговиот наследник. Сепак, како што истакнува „Њујорк тајмс“, засега одлуката за тоа кога Венецуела ќе оди на избори не е во нејзини раце, туку во рацете на Марко Рубио.
The post Венецуела стана американска колонија? Рубио ја води земјата – Тој влијае на политиката, финансиите и енергијата appeared first on Во Центар.
