Генетичарката Татјана Станковиќ изјави дека првиот фактор во дијагнозата на ракот е препознавањето на неконтролирано размножување на клетките на ракот, а тригерот е генетската програма што се менува во однос на здравото ткиво.
Станковиќ за Танјуг изјави дека ракот е неконтролиран раст на клетките од нормалните ткива, кои се доволно генетски изменети за да повеќе не се под контрола на телото и регулаторните системи.
Како професор по генетика на ракот на Универзитетот во Бирмингем, Станковиќ изјавил дека ракот има способност да ги надмине сите контролни системи и да се однесува како туѓо суштество во телото на пациентот.
„Ова е предизвикано од фактот дека геномот на ракот, а геномот е збир на сите гени во нашата деоксирибонуклеинска киселина, кои ги регулираат сите клеточни функции, се променил, на таков начин што гените одговорни за негативна или позитивна регулација на растот на клетките се промениле така што повеќе нема контрола“, рече Станковиќ.
Станковиќ изјави дека нема сомнение дека стресот е една од компонентите за предизвикување рак, бидејќи влијае на функцијата на целиот организам, а нашиот невровегетативен систем е дел од контролата.
„Не треба сè да се припишува на стресот. Формирањето на рак е мултипроцес каде што голем број фактори влијаат и соработуваат. Мојата поента е за генетската компонента, а постојат многу фактори на животната средина кои соработуваат со генетската компонента и доведуваат до рак“, истакна Станковиќ.
Предиспозиција за рак
Зборувајќи за спектарот на предиспозиции за рак, Станковиќ изјави дека ако во семејството има неколку случаи на рак на дојка или бели дробови, тоа не мора да значи дека станува збор за синдром на рак бидејќи станува збор за многу чести малигни заболувања кај општата популација и постои можност да станува збор за случајност.
Според неа, ако станува збор за ретки тумори, а има голем број случаи во исто семејство, тогаш тоа укажува дека во тоа семејство постои наследен мутиран ген кој се пренесува низ генерациите и доведува до оваа изразена предиспозиција.
Станковиќ рече дека во моментот кога превентивната програма сè уште не е целосно развиена, сè сè уште се потпира на рана дијагноза и принципот е да се открие почетокот на ракот во почетната фаза кога е можен оперативен третман, односно „целосна аблација на туморот со или без дополнителна терапија“.
Како пример, Станковиќ ја наведе американската актерка Анџелина Џоли, која ги отстрани обете гради откако ја откри мутацијата Брака во сопственото тело, а нејзината мајка почина од неа.
„Не е тајна дека позитивниот став кон дијагнозата на рак е од големо значење во прогнозата. Имате луѓе кои ја прифаќаат дијагнозата на рак како предизвик со кој ќе се борат до крај без оглед на тоа што носи болеста, а таквиот став влијае закрепнувањето од интервенцијата да биде побрзо“, рече Станковиќ.
Според неа, оптимизмот е важен, бидејќи тој е „сила во нашите животи што има позитивен исход, без оглед на тоа дали станува збор за рак или за некаков вид активност“.
Станковиќ додаде дека голем број пациенти стануваат депресивни, поради неизвесност, непријатни процедури и должината на нивното траење, како и чувство на изолација од остатокот од здравиот свет.
Предупредувајќи дека ракот е голема стигма, не само за пациентот, туку и за непосредната околина, Станковиќ додаде дека тој има комплексен ефект врз целата околина и околина на пациентот.
Станковиќ рече дека здравите ткива си личат едни на други, додека секој малигнитет е посебна приказна и се разликува од човек до човек бидејќи генетската програма е варијабилна.
„Понекогаш постои честа мутација кај голем број пациенти, и обично постојат варијации во мутациите што можат да го предизвикаат истиот ефект. Значи, мора да се секвенционира малигниот тумор, да се анализира и да се одреди генетскиот профил за тој пациент и да се следи генетскиот профил на малигната клетка за да се види дали се менува и како реагира на терапијата“, објасни Станковиќ.
Имунитетот е многу важен
Нагласувајќи дека имунитетот е многу важен, Станковиќ додаде дека општиот имунитет ја вклучува состојбата на лимфоцитите, леукоцитите и разни други имунолошки клетки.
Според нејзините зборови, „колку си подобар, толку подобро ќе го толерираш третманот“.
„Зачувувањето или зајакнувањето на имунитетот подразбира здрав живот, што подразбира отсуство на дебелина, присуство на вежбање, мобилност, отсуство на алкохол и пушење. Ова е она што можеме да го направиме за да го зајакнеме нашиот општ имунитет“, рече Станковиќ.
Зборувајќи за локалниот имунитет, околу самото малигно ткиво, Станковиќ рече дека таму се постигнати големи успеси бидејќи ги препознале интеракциите помеѓу имуните клетки што треба да се разбудат и лековите за будење на имунолошкиот систем.
Станковиќ додаде дека за некои видови рак, како што се меланомот и ракот на белите дробови, имунотерапијата е многу успешна, во одредена фаза.
„Колку подолго трае ракот и малигниот процес, толку е понеактивен имунолошкиот систем. Потешко е да се разбуди. Колку порано е интервенцијата, толку подобро“, истакна генетичарот.
Во последните три децении, Станковиќ работи на процесот на поправка на ДНК во малигните клетки, односно се обидува да утврди како се јавуваат малигнитети кои го оштетиле поправката на ДНК, од што стануваат зависни и како може да се искористи оваа зависност.
The post Генетичар открива: „Имунитетот е многу важен во лечењето на ракот“ appeared first on Во Центар.
