Први мај беше прогласен за Меѓународен ден на трудот на вториот конгрес на Интернационалата одржан во Брисел во 1891 година, во спомен на работничките протести во Чикаго во 1886 година кои завршија со крв, денес работничките права сè повеќе стануваат маргинално прашање, додека средната класа изумира.
Може да се каже дека 20-тиот век бил и златното доба на унапредувањето на работничките права низ целиот свет. Стравот од социјалистичките движења ги принудил капиталистите да го подобрат статусот на работниците, а работничките организации успеале да се организираат доволно за да извршат притисок.
Иако во 20 век беше постигнат напредок во поголемиот дел од светот во споредба со претходните векови кога работниците работеа до 12 часа на ден без никаква здравствена и социјална заштита, 21 век донесе нови предизвици.
Распределбата на богатството во светот е сè повеќе во корист на најбогатите луѓе во светот, додека средната класа изумира. Работниците сè повеќе не се во можност да ги поседуваат зградите каде што живеат, а „технофеудализмот“ ги држи во вечен долг и циклус на зависност од милоста на големите компании.
Ваквите случувања мора да бидат повик за будење за сите левичарски партии и организации чија идеја се заснова на заштита на работничките права. Овие организации треба да се прилагодат на новото време и да се осигурат дека ќе ја вратат „душата на работничката класа“ во своите редови преку чесно претставување на интересите на работничката класа, а не големиот капитал што ги финансира кампањите.
Додека во социјалистичкиот систем идеолошките манифестации се одржуваат од први мај со цел да се промовира тогаш владејачката идеја, денес во „посттранзицискиот период“ на Босна и Херцеговина, останува идејата дека работниците заслужуваат барем еден слободен ден, реализирана преку „скара“.
The post Денес е Меѓународен ден на трудот: Помеѓу борбата за работнички права и денот посветен на скарата appeared first on Во Центар.
