Губењето на тежината и одржувањето на истата може да биде исклучително тешко. Научниците можеби сега откриле дека една од причините е тоа што дебелината може да остави трајна „меморија“ во имунолошките клетки што се наоѓаат во масното ткиво.
Студија кај глувци покажа дека дебелината предизвикува долгорочни промени во имунолошките клетки познати како макрофаги, нарушувајќи ги процесите кои нормално помагаат масното ткиво да функционира правилно.
Клучно е што овие промени продолжиле дури и откако дебелите глувци биле префрлени на исхрана со малку маснотии, што би можело да објасни зошто имале проблеми со губењето на тежината.
Истражувачите велат дека оваа клеточна „меморија на дебелина“ би можела да објасни зошто телото може да се спротивстави на губењето маснотии.
Д-р Амели Бонефонд, експерт за генетика на дебелината која не била вклучена во студијата, за Би-Би-Си изјавила дека наодите од експериментите со глувци даваат нови и убедливи механистички докази за тоа како клетките се поврзани со сеќавањето на дебелината.
Макрофагите во масното ткиво имаат неколку задачи, вклучувајќи отстранување на мртвите клетки и обновување на супстанциите што го поттикнуваат разградувањето на мастите.
Сепак, за нормално функционирање, макрофагите мора да бидат способни да извршат „алтернативно спојување“, процес што им овозможува на клетките да земат копии од генетскиот код и да ги преуредуваат во различни комбинации.
На овој начин, еден ген може да произведе широк спектар на биолошки молекули, а овој процес е фундаментален за нормалното функционирање на клетките.
Кога истражувачите ги испитувале макрофагите во масното ткиво на дебели глувци, откриле постојани проблеми со овој процес кои не биле забележани кај слаби глувци.
Потоа тимот истражувал дали нешто слично може да се случи кај луѓето. Со анализа на примероци од масно ткиво од луѓе со и без дебелина, тие пронашле докази за слични разлики кај макрофагите.
Сепак, Бонефонд не бил убеден од резултатите од експериментите со човечко ткиво, наведувајќи ги како главно ограничување на студијата. Наодите во голема мера се базирале на корелации и не ги земале предвид потенцијално важните фактори како што се возраста и полот.
Професорот Фердинанд фон Мејен, експерт за исхрана и метаболичка епигенетика, рече дека студијата не покажува дали клеточните промени предизвикани од дебелината се долготрајни кај луѓето.
„Таргетирањето на дефектните макрофаги за да се помогне во губењето на тежината е разумна терапевтска идеја во принцип“, рече професорот Фердинанд фон Мејен.
Сепак, тој додаде дека сè уште сме „далеку од тоа“ да ја претвориме оваа идеја во третман за луѓето.
Пронајдете не на следниве мрежи:
