Многу луѓе влегуваат во процесот на слабеење со голема мотивација, дисциплина и јасен план. Сепак, и покрај напорот, резултатите честопати отсуствуваат или се краткотрајни.
По диетата, килограмите се враќаат, понекогаш дури и побрзо отколку што биле изгубени. Овој феномен не е случаен – тој е длабоко вкоренет во биологијата на човечкото тело.
Телото има свој „опсег“ на тежина
Еден од клучните концепти во разбирањето на губењето на тежината е Теоријата на зададена точка. Според оваа идеја, телото се обидува да одржува одреден опсег на телесна тежина што го смета за безбеден. Кога некое лице почнува брзо да губи тежина, телото не го перцепира тоа како напредок, туку како потенцијална закана.
Како одговор, телото активира низа механизми: го забавува трошењето на енергија, го зголемува чувството на глад и го намалува чувството на ситост. Со други зборови, се обидува да ја врати изгубената тежина.
Метаболизмот се адаптира
За време на рестриктивните диети, се одвива процес познат како адаптивна термогенеза. Ова значи дека телото станува енергетски поефикасно и троши помалку калории за истите активности, дури и во состојба на мирување.
Поради ова, лицето кое ослабело може да има побавен метаболизам од претходно. Ова го отежнува понатамошното губење на тежината и го олеснува враќањето на тежината.
Хормоните влијаат на гладот и ситоста
Губењето тежина не е само прашање на волја, туку е силно поврзано и со хормоните. Два клучни фактори се лептинот и грелинот.
Лептинот испраќа сигнал до мозокот дека сме сити, додека грелинот го стимулира гладот. По губењето на тежината, нивото на лептин се намалува, а нивото на грелин се зголемува. Резултатот е зголемен глад и послабо чувство на ситост, токму во моментот кога лицето се обидува да јаде помалку.
Проблемот со рестриктивните диети
Многу диети се базираат на строги правила и значително намалување на калориите. Иако можат да дадат брзи резултати, тешко е да се одржат на долг рок. Психолошкиот притисок, чувството на лишување и постојаното размислување за храната честопати водат до прејадување по завршувањето на диетата.
Така, започнува познатиот циклус: диета, губење на тежината, повторно собирање тежина и фрустрација.
Мозокот и желбата за храна
Човечкиот мозок е еволутивно програмиран да бара висококалорична храна. Храната богата со шеќер и масти ги активира центрите за награда, создавајќи чувство на задоволство. Во современата средина, каде што таквата храна е постојано достапна, оваа предиспозиција може да работи против нас.
The post Зошто не можете да ослабете? Пет можни причини зошто не слабеете appeared first on Во Центар.
