Инвеститорите мора да проценат кој ќе управува со производството и извозот на венецуелска нафта и дали е можно закрепнување на нафтената индустрија во земјата.
Засега, формалната контрола останува во рацете на државната PDVSA, која управува со поголемиот дел од производството и резервите на Венецуела, додека странските компании работат преку партнерства.
Американскиот „Шеврон“ има најзначајно присуство преку заеднички проекти со PDVSA, додека руски и кинески компании се исто така присутни, но без мнозинско влијание, објавува CNBC.
Акциите на „Шеврон“ пораснаа за 6,5 проценти, а на „Ексон Мобајл“ за 3,2 проценти во денешното пред-отворање тргување.
Венецуела ја национализираше нафтената индустрија во 1970-тите, а производството достигна врв во 1997 година на околу 3,5 милиони барели дневно.
Оттогаш падна на околу 950.000 барели дневно, од кои околу 550.000 барели се извезуваат, што значително го ограничува неговото краткорочно влијание врз глобалниот пазар.
Аналитичарите предупредуваат дека евентуалната промена на режимот во Каракас би можела привремено да го наруши извозот, бидејќи неизвесностите околу управувањето и плаќањата би можеле да доведат до доцнења во пратките.
Флота на танкери во сенка
Дополнителен притисок доаѓа од санкциите на САД врз таканаречената „флота на танкери во сенка“, што веќе ја принуди Венецуела да го намали производството.
И покрај политичкиот шок, непосредниот ризик за глобалното снабдување се оценува како ограничен.
„Шеврон“ моментално извезува околу 150.000 барели нафта дневно од Венецуела, што би можело да ги ублажи краткорочните нарушувања, додека аналитичарите проценуваат дека геополитичката неизвесност би можела да додаде околу 3 долари за барел на краткорочната премија за ризик.
На долг рок, важноста на Венецуела лежи во нејзината тешка и сулфурна нафта , која е особено барана во сложените рафинерии, особено во Соединетите Американски Држави.
Комплексните рафинерии се напредни рафинерии кои можат да преработуваат нафта со понизок квалитет и да ја претворат во горива со повисок квалитет.
Промена на владата и санкции
Постои можност владата во Венецуела да се промени, а санкциите да бидат ублажени, но дури и во тој случај, закрепнувањето на нафтената индустрија во јужноамериканската земја би барало големи инвестиции.
Планот на администрацијата на Доналд Трамп за Вашингтон да ја обнови венецуелската нафтена индустрија, аналитичарите го сметаат за долгорочен и високоризичен потфат, чија реализација би можела да трае со години и да чини повеќе од 100 милијарди долари, според анализата на „Блумберг“.
Венецуела има најголеми докажани резерви на нафта во светот, но нафтената инфраструктура, по години корупција, недостаток на инвестиции, пожари и кражби, е во голема мера уништена, што го прави закрепнувањето исклучително комплексно.
Американскиот државен секретар Марко Рубио изјави дека очекува силен интерес од нафтените компании во Соединетите Американски Држави за тешката венецуелска нафта, која е клучна за рафинериите на брегот на Мексиканскиот Залив.
Политичката неизвесност во Венецуела претставува значајна пречка за нафтата од оваа земја да игра позначајна улога на глобалниот пазар, а експертите предупредуваат дека компании како „Шеврон“ и „Ексон Мобајл“ ќе бараат јасни гаранции за политичка стабилност пред да одлучат за големи инвестиции, заклучуваат американските аналитичари.
The post Кој ги контролира нафтените полиња во Венецуела? Апсењето на Мадуро отвори низа протекувања на информации за контролата врз главната енергетска компанија appeared first on Во Центар.
Пронајдете не на следниве мрежи:
