„Светот ќе заврши на 13 ноември 2026 година.“ – барем така верувал физичарот Хајнц фон Ферстер во шеесеттите години.
Во 1960 година, Хајнц и неговите студенти Патриша М. Мора и Лоренс В. Амиот објавија труд насловен како „Судниот ден: петок, 13 ноември 2026 година од нашата ера“, во кој го посочија токму тој датум како можен момент на крајот на светот .
Работата дури беше објавена во научното списание „Наука“. Авторите предвидоа дека човечката популација ќе се стреми кон бесконечност до тој датум, што, според нивниот модел, ќе доведе до самоуништување на човештвото. Тие повикаа на заеднички напори за да се спречи такво сценарио.
Предвидување на Судниот ден
Во 1960 година, Хајнц фон Ферстер, заедно со своите студенти, објави студија за проблемот со пренаселеноста. Во трудот се наведува дека човечката популација би можела да расте со сè побрзо темпо, а авторите како една од можните причини ја нагласуваат подобрената комуникација и поголемата соработка во рамките на општествата.
Истражувачите тврдеа дека зголемувањето на густината на населението би можело да создаде уште повеќе можности за човечка соработка, дозволувајќи ѝ на човечката популација да расте побрзо отколку што би се очекувало врз основа на вообичаените модели на раст.
Тие ги базираа своите предвидувања на 24 историски проценки за светската популација што опфаќаат период од околу две илјади години. Користејќи математички равенки, авторите презентираа модел според кој светската популација ќе достигне бесконечност до 2026 година .
Со други зборови, според нивната математичка проекција, бројот на луѓе на Земјата требало да продолжи да расте сè побрзо и побрзо, сè додека системот не стигнал до точката на колапс.
Критики
Делото предизвика бројни дискусии меѓу математичарите и демографите, кои ја критикуваа неговата методологија и начинот на кој историските податоци беа користени за проектирање на идниот раст на населението .
Студијата потоа привлече големо медиумско внимание и стана тема на разговор дури и во „Њујорк тајмс“. Нејзините идеи влијаеја и на пошироки дебати за прашања како што се заштитата на животната средина и репродуктивната политика.
Таканаречената „Равенка на судниот ден“ продолжи да се споменува во текот на 1970-тите и 1980-тите, како што продолжуваа дискусиите за брзиот раст на светската популација.
Некои критичари го отфрлија делото многу остро, коментирајќи дека е „премногу смешно за да се коментира“.
Сепак, до 1993 година, податоците за светската популација почнаа да заостануваат зад предвидувањата на овој модел. Стапките на наталитет почнаа значително да опаѓаат, и според современите проценки, глобалната стапка на наталитет денес е малку помала од половина од нивото од 1960 година.
Годината 2026 носи сосема поинаква слика
И покрај драматичното и сензационално предвидување за 2026 година, денешната слика за демографските трендови е значително различна од сценариото што авторите го замислија пред повеќе од шест децении .
Наместо бесконечен раст на населението, во многу делови од светот има забавување на растот на населението и пад на стапката на наталитет . Затоа предвидувањето од 1960 година денес се смета првенствено како историски пример за обид да се предвиди далечната иднина на човештвото со математички модел .
Датумот 13 ноември 2026 година е запаметен по необично математичко предвидување објавено уште во 1960 година, а не како потврдено предвидување за вистинскиот крај на светот .
The post „Крајот на светот“ закажан за 13 ноември 2026 година: Морничаво предвидување старо повеќе од шест децении appeared first on Во Центар.
Пронајдете не на следниве мрежи:
