Ново истражување на Универзитетот во Цирих, спроведено врз повеќе од 17.000 млади луѓе од Велика Британија и Германија, покажа дека луѓето со висок коефициент на интелигенција имаат поголема веројатност да бидат сами.
Авторите на истражувањето испитувале како различните фактори влијаат врз влегувањето во прва романтична врска. Како што објасни коавторот Мајкл Крамер, резултатите покажуваат дека и социодемографските фактори, како што е образованието, и психолошките карактеристики, како што е моменталното задоволство од животот, помагаат да се предвиди кој ќе влезе во романтична врска, а кој не. Истражувањето е објавено во Journal of Personality and Social Psychology.
За да утврдат кои фактори ја зголемуваат веројатноста за долготрајна осаменост, истражувачите анкетирале повеќе од 17.000 луѓе од Велика Британија и Германија. Учесниците биле 16-годишници без претходно искуство во врска, кои потоа биле следени до 29-годишна возраст, редовно анкетирајќи ги за нивните карактеристики и демографски индикатори.
Исто така, беа идентификувани и „ризични“ фактори за долготрајна осаменост, меѓу кои беа статусот на млад човек – понизок социоекономски статус, високо образование и самостојно живеење или живеење со родители.
Спротивно на тоа, резултатите од истражувањето покажаа дека живеењето со пријатели или цимери може да ги зголеми шансите за наоѓање партнер.
Авторите не прецизираа зошто поинтелигентните луѓе имаат поголема веројатност да останат сами, но резултатот се разликува од студијата од 2018 година која покажа дека луѓето со повисока интелигенција имаат поголема веројатност да стапат во брак и да останат во брак.
Во продолжение на истражувањето, тимот испитал како се развиваат нивоата на задоволство од животот, осаменост и депресија кај луѓето кои остануваат сами во споредба со испитаниците кои се во врска. Тие заклучиле дека луѓето кои остануваат сами подолго време доживуваат намалување на задоволството од животот и зголемување на чувството на осаменост.
„Недостатокот на задоволство од животот стана поизразен кон крајот на дваесеттите години“, наведоа истражувачите, додавајќи дека нивоата на депресија исто така се зголемиле во овој период и дека овој модел се однесувал подеднакво на мажите и жените.
Од друга страна, задоволството од животот се подобрило по влегувањето во прва врска. Општо земено, колку подолго некој останувал сам, толку поизразени биле негативните ефекти, а истражувањата сугерираат дека влегувањето во прва врска станува потешко како што поединците се приближуваат кон доцните дваесетти години.
The post Луѓето со повисок коефициент на интелигенција остануваат подолго слободни: Тие немаат среќа во љубовта appeared first on Во Центар.
