Македонја и во денешен контекс се крши меѓу скарата, ракијата и пивото , секако мимоза салатица и срамежлив параден протокларен шетачки работнички протест по улиците на СКопје.
Денот на трудот се слави низ целиот свет на 1 мај со демонстрации во поддршка на трудот, застапување за пофер и подобра положба на работниците, нагласување на солидарноста со оние чии права се загрозени и спротивставување на експлоатацијата и неправдата воопшто.
Покрај повикот за подобри услови за работа, Денот на трудот е и ден за сеќавање на жртвите од борбата против тиранијата на капиталот во минатото.
Како Меѓународен ден на трудот, Први мај е усвоен во спомен на 1 мај 1886 година, кога десетици илјади работници протестираа во Чикаго, во Соединетите Американски Држави, барајќи поповолни и пофер услови.
Протестите и генералниот штрајк, кои беа пречекани со репресија, вклучуваа, меѓу другото, барање за воведување осумчасовен работен ден, или беше нагласен слоганот „три осмици“, што значи осум часа работа, одмор и слободно време.
Протестите што траеја неколку дена во Чикаго во 1886 година започнаа на 1 мај, а во следните денови се случија понасилни судири, особено на 4 и 5 мај, кога се проширија надвор од градот.
Бидејќи полицијата грубо ги растури протестните собири, или штрајкови, следеа сериозни судири на улиците, со жртви и меѓу демонстрантите, или штрајкувачите, и меѓу полицајците.
Најмалку шест лица беа убиени, а околу 50 беа ранети. Следеа масовни апсења. Неколку работнички лидери беа осудени на смрт, а тројца на долги затворски казни.
Се проценува дека околу 40.000 работници протестираа во Чикаго во текот на тие денови во 1886 година.
Во спомен на големите манифестации и решителната борба, со низа жртви, во првите денови од мај 1886 година во Чикаго, за време на Основачкиот конгрес на Втората интернационала, во јули 1889 година во Париз, на 100-годишнината од падот на Бастилја, беше одлучено 1 мај отсега да се слави како Меѓународен ден на работниците.
Беше договорено дека ова ќе вклучува масовни собири, манифестации, од демонстрации до посебни собири, како форма на сеќавање и опомена.
Потоа, на Вториот конгрес, одржан во Брисел во август 1891 година, 1 мај беше формално прогласен за Меѓународен ден на работниците.
Од самиот почеток, тој беше наменет да биде општа манифестација на солидарност на работниците и другите обесправени лица против сите форми на експлоатација.
Во Србија, Денот на трудот, 1 мај, првпат беше прославен во 1893 година, со собири во Белград, а прославата на Меѓународниот ден на трудот доби посвечена форма во 1894 година, кога беа организирани прослави во Белград, Шабац, Неготин, Крагуевац, Пожаревац, Обреновац и Бајина Башта.
Првиот први мајски настан во рурална Србија се одржа за прв пат со собир во селото Дубона, во близина на Младеновац, во 1895 година.
Помасовни настани следеа во 1903 година, откако беше основан Главниот работнички синдикат, како и Српската социјалдемократска партија.
Во Македонија , во согласност со законските прописи, Меѓународниот ден на трудот се слави без работа, ако се падне и продолжен викенд , топ.
Во времето на бившата заедничка држава СФРЈ, тоа беше денза пикник , излет во природа и скара,никако протест. Македонја и во денешен контекс се крши меѓу скарата, ракијата и пивото , секако мимоза салатица и срамежлив параден протокларен шетачки работнички протест по улиците на СКопје.
Во светот каков што е денес, соочен со неразбирлива стратификација, колапс на работничките права и широко распространета неправда, Меѓународниот ден на трудот повторно е можност за порешителни изрази на незадоволство.
The post Први мај се слави низ целиот свет како Ден на трудот appeared first on Provereno.
