Револт во Пелагонија предизвикува откупната цена на пченицата, која годинава се движела околу 10 денари за килограм, додека земјоделците тврдат дека најголемиот дел од заработката повторно завршува кај посредниците. Миле Кебакоски, претседател на здружението „Фармери Југозапад“, вели дека трговците ја купиле пченицата по ниска цена, а сега можат да ја понудат на државата преку постапките за полнење на стоковните резерви.

Кебакоски посочува дека токму ова е една од главните причини за незадоволството кај производителите. Земјоделците ги плаќаат семето, горивото, ѓубривата, заштитата и жетвата, го преземаат ризикот од временските услови и приносот, а на крајот ја продаваат пченицата по цена за која велат дека не ги покрива реалните трошоци за производство.

Според него, трговците ја откупиле пченицата по околу 10 денари за килограм, а сега имаат можност истото жито да го понудат по повисока цена во постапките за државните стокови резерви.

Кебакоски бара државата да интервенира преку Интервентниот фонд и на земјоделците да им исплати дополнителни пет денари за секој откупен килограм пченица.

Според производителите, ваквата поддршка би требало барем делумно да ја надомести разликата меѓу производната и откупната цена и да спречи дополнително намалување на интересот за производство на пченица.

Незадоволството не започна со завршувањето на жетвата. Земјоделците уште пред почетокот на откупот предупредуваа дека за одржливо производство е потребна цена меѓу 15 и 18 денари за килограм.

Кебакоски претходно посочуваше дека со навремено исплатени субвенции вкупниот приход на производителите би можел да достигне околу 22 до 23 денари за килограм, ниво кое, според нивните пресметки, би овозможило производството да остане економски оправдано.

Наместо тоа, производителите велат дека жетвата завршила со откупна цена околу 10 денари за килограм.

Оттука повторно се отвора прашањето кој заработува од домашната пченица и колкав дел од конечната вредност останува кај земјоделецот кој ја произведува.

Кебакоски предупредува дека доколку производната цена е повисока од онаа по која земјоделецот го продава житото, производството постепено ја губи економската логика.

Таквата состојба, според него, може да доведе до намалување на површините под пченица и до уште поголема зависност на Македонија од увоз.

Земјоделците од Пелагонија затоа бараат конкретна реакција од државата и активирање на Интервентниот фонд. Нивното барање е дополнителната поддршка да стигне директно до производителите кои ја одгледале и веќе ја предале пченицата, а не најголемиот дел од профитот од разликата во цената да остане кај посредниците.