Тие беа најстарите сијамски близнаци во светот, споени со телата од колковите надолу, сè додека не починаа во 2003 година, на 53-годишна возраст, а ова е нивната животна приказна.
Маша и Даша Кривошљопови биле киднапирани од нивната руска мајка веднаш по раѓањето и подложени на разни сурови „експерименти“ од страна на советските медицински власти на Сталин. Девојчињата делеле крвен систем, но имале одвоени нервни системи, што ги правело идеални субјекти на истражување.
Издржливи бизарни методи на истражување
Малку се зборуваше дека биле третирани како заморчиња. Биле горени, замрзнати, изгладнети, шокирани со електрична енергија, насилно инјектирани со радиоактивни и други токсични супстанции додека биле будни, сè во име на „науката“. Близнаците биле институционализирани поголемиот дел од својот живот, но нивната ужасна приказна сега е целосно откриена за прв пат од новинарката Џулиет Батлер.
„Воопшто не се сомневам дека Маша беше психопат, сигурна сум дека ќе ги штиклираше сите потребни услови на психо тестот. Даша, за разлика од неа, живееше во емоционално злоупотребувачка врска, слична на онаа кога, во животот, некои луѓе наидуваат на таков партнер. Но, додека тие луѓе имаат можност да си заминат, Даша буквално физички не можеше“, рече Бутлерова, која ги запознала во 1988 година, и продолжи:
„Маша ѝ го одзеде на Даша сè што некогаш копнееше – шанса за љубов, врска со нејзината мајка, работа, па дури и она што најмногу го сакаше: одвоено тело.“
Имено, новинарката Батлер напишала роман, базиран на нивните животи, насловен „Колку помалку знаеш, толку повеќе спиеш“, во кој таа дала фасцинантен увид во трагичниот живот на овој пар и со тоа, уште еднаш, ја започнала дебатата за ваквите случаи.
Речиси веднаш по нивното раѓање, со царски рез во јануари 1950 година, тие биле одземени од нивната мајка Екатерина, на која ѝ било кажано дека нејзините бебиња починале кратко време по породувањето . Сепак, Даша и Маша биле однесени во педијатрискиот институт на Академијата за медицински науки во Московскиот регион, за да бидат користени како медицински заморчиња. Како што веќе споменавме на почетокот на текстот, девојчињата го делеле крвниот систем, но имале одвоени нервни системи, па затоа се сметале за идеални субјекти за истражување.
Научниците извршија сурови тестови. Тие поминаа низ сè – од неколкудневна лишување од сон до екстремен глад и интензивни промени на температурата. Дури знаеја и како да го боцнат едниот со игли за да видат дали другиот ќе реагира и како. Исто така, додека едниот беше потопен во када со мраз, на другиот му беше мерена температурата за да се види дали ќе се промени. Тие ги мачеа и малтретираа сè додека едниот не доби сипаници, а другиот не, кога сфатија дека нивните посебни нервни системи всушност значат дека ако едниот е компромитиран, тоа не значи дека другиот нема да биде добро, туку сосема спротивното.
Во 1956 година, Даша и Маша биле префрлени во Централниот научно-истражувачки институт за трауматологија и ортопедија . Тие биле криени од јавноста осум години, во детско одделение, пред да бидат префрлени во интернат за деца со моторни попречености во јужна Русија.
„Како возрасни жени, тие ги блокираа траумите од своето детство. Кога им спомнав на Даша и Маша дека биле подложени на сурови експерименти од раѓање до шестгодишна возраст, ми рекоа дека не можат да се сетат. Се сеќавале само на среќни моменти како, на пример, кога медицинската сестра им донела играчка“, вели Бутлерова, додавајќи дека, кога се сетила на тоа, Маша ѝ се налутила и рекла дека лекарите не се виновни, туку дека тие само си ја работат својата работа.
„Тие имаа свои срца и бели дробови, но го делеа снабдувањето со крв, па кога едната од нив пиеше алкохол, обете беа пијани. Но, Маша не можеше да пие поради нејзиниот рефлекс на замор, па ја натера Даша да го прави тоа наместо неа, што таа го направи иако го мразеше алкохолот“, рече Бутлерова.
Посесивна „љубов“
Според Батлер, Даша копнеела по нормален живот. Дури и се заљубила длабоко во едно момче, но Маша им ја одзела шансата за среќа.
„Момчето навистина ѝ ја возврати љубовта и се трудеше многу да ја освои Маша на своја страна, но таа беше посесивна. Никој не можеше да ја има Даша освен неа”, рече новинарката.
„Даша погледна кон Маша, со очи полни со надеж, но Маша, гледајќи право напред, веднаш рече „не“. Таа имаше такво влијание врз неа што, дури и кога, во 1985 година, ја пронајдоа својата биолошка мајка, Екатерина Кривошљапова, токму Маша не дозволи таа врска да се развие, иако Даша го сакаше спротивното. Во текот на нејзиниот живот, тие ги запознаа и своите браќа, но Маша не сакаше да има никаква врска со нив бидејќи изгледаа нормално“, рече Батлер.
Дури и по смртта – Даша беше лојална
По апелот на телевизија, сестрите се преселиле во Домот за ветерани од трудот, каде што нивните услови за живот биле значително подобрени.
„Сакав да напишам книга и да им покажам на луѓето колку била слатка Даша. Мора да признаете дека, по нивното трагично детство, тоа е навистина триумф. И покрај токсичната динамика, на крајот на денот, двајцата поминале низ многу работи заедно и се имаа една со друга. Очигледно се сакале длабоко“, рече Бутлерова, додавајќи дека откако Маша починала од срцев удар на 17 април 2003 година, Даша починала 17 часа подоцна од труење со токсини во крвта, кои биле нуспроизводи од телото на Маша, кое повеќе не било живо.
The post Сијамски близнаци биле украдени при раѓање и мачени со нехумани експерименти: Едниот станал психопат, а другиот… (фото) appeared first on Во Центар.
