Во интервју за „Кориере дела Сера“, хрватскиот репрезентативец Лука Модриќ зборуваше и за својот дедо Лука, по кого го добил името, а кој бил убиен од четниците.
Тој истакна дека ова е тешка тема за него бидејќи бил многу близок со својот дедо, кој го научил како да прави многу работи.
„Гордо го носам неговото име. Кога бев мал, не одев во градинка, постојано плачев, па ме однесоа во неговата „горна куќа“, во подножјето на Велебит, во Далмација. Беше куќа на патот, мојот дедо го одржуваше патот. Беше на половина час пешачење од „долната куќа“ каде што живееја моите родители. Дедо ми ме научи како да чистам снег, да редам сено и да го водам стадото на пасишта. Пораснав со животни, се забавував влечејќи овци за опашка, мислам дека таму научив да играм фудбал, меѓу овците и камењата“, рече Модриќ, а потоа одговори на прашањето зошто четниците го убиле.
„Не сакам да зборувам за тоа. Ми отвораш ужасна рана.“ (Лука Модриќ молчи на момент. Потоа продолжува да зборува.) Беше декември 1991 година, имав шест години. Една вечер мојот дедо не се врати дома. Тргнаа да го бараат. Го застрелаа на една ливада покрај патот. Имаше 66 години. Никому не му направи ништо лошо. Се сеќавам на погребот. Татко ми ме однесе до ковчегот и ми рече: „Сине, дај му бакнеж на дедо ти“. Дури и денес се прашувам, како може добар човек, праведен човек, да биде убиен? Зошто?“, додава Модриќ и ја продолжува приказната зошто го убиле.
„Бидејќи имаше војна. Татко ми беше волонтер. Моравме да оставиме сè зад себе. Пријатели, чувства, работи. Прво избегавме во Макарска, во камп за бегалци во рамките на домот за деца. Потоа во Задар.“
Што се случи со горниот дом?
„По убиството на мојот дедо, го запалија. Земјиштето околу него беше деминирано, иако предупредувачките знаци се уште се таму. Денес е во државна сопственост. Целосно е во урнатини, полно со плевел. Размислуваат да направат музеј таму. Но, не би сакал други да одлучуваат. Јас би сакал да го купам. За мојот дедо и за себе. Таа урнатина е дел од мојот живот.“
Модриќ исто така одговори дека со Златан Ибрахимовиќ, кој има улога на советник во Милано, разговара на наш јазик и дека никој не ги разбира.
„Имам добар однос со него. Кога се гледаме, зборуваме на нашиот јазик и никој не нè разбира“, заклучи хрватскиот играч од средниот ред.
The post Модриќ за убиството на неговиот дедо: Една вечер не се вратил дома, бил застрелан на ливадата покрај патот appeared first on Во Центар.
