Безжичниот интернет каков што го знаеме денес би можел да изгледа застарен многу порано отколку што се очекуваше. Истражувачите демонстрираа пренос на податоци со брзина од околу 15 гигабајти во секунда, ниво претходно поврзано само со оптички врски во центри за податоци.
Развојот доаѓа од лабораторијата на Универзитетот во Калифорнија, каде што е тестиран нов безжичен примопредавател кој работи на фреквенција од околу 140 GHz и постигнува брзина на проток од приближно 120 гигабити во секунда.
За споредба, тоа е многу пати повеќе од она што денес го нудат дури и најнапредните безжични технологии за потрошувачи, вклучувајќи ги 5G и Wi-Fi 7.
Брзина што ја менува перспективата, а не реалноста
Теоретски, Wi-Fi 7 достигнува околу 30 Gbps, додека 5G милиметарските бранови запираат на приближно 5 Gbps. Новиот експериментален систем оди далеку над тие граници, до ниво кое се приближува до оптичките врски во современите центри за податоци.
Клучот за оваа брзина не е само фреквенцијата, туку и начинот на кој се справува со потрошувачката на енергија. Класичните безжични системи се потпираат на дигитално-аналоген конвертор кој станува неефикасен и енергетски интензивен на екстремно високи фреквенции. Истражувачите го заобиколија тој проблем со различна архитектура, користејќи три синхронизирани подпредаватели кои заедно трошат околу 230 миливати.
Со традиционалниот пристап, потрошувачката би се мерила во вати, што би ја испразнило батеријата на мобилниот уред за само неколку минути. Тука, голем дел од обработката се префрла во аналогниот домен, постигнувајќи висок проток без драматично зголемување на потрошувачката на енергија.
Зошто ова сè уште не е безжично за сите
Иако брзините се импресивни, физиката останува сериозна пречка. Веќе денешните 5G системи на милиметарски бранови страдаат од краток дострел, честопати ограничен на неколку стотици метри. Работата на уште повисоки фреквенции дополнително го намалува дострелот и бара исклучително густа инфраструктура.
Затоа, оваа технологија во моментов се смета повеќе како замена за каблите на кратки растојанија, на пример во центри за податоци, каде што би можела да ја намали количината на ожичување и да ја зголеми флексибилноста на распоредот на опремата. Масовната употреба во градовите или домовите би барала сосема нова мрежна архитектура.
Сепак, оваа демонстрација разјаснува едно нешто. Границите на безжичниот пренос не се таму каде што се сметаше дека се до вчера. Прашањето повеќе не е дали брзини од неколку десетици гигабити се можни без кабел, туку каде и под кои услови таквата технологија има смисла.
The post Кому му е потребна 5G или 6G воопшто? Новата технологија пренесува дури 15 гигабајти во секунда! appeared first on Во Центар.
