Според официјалната доктрина на иранската морнарица, главната задача е да се зачуваат поморските коридори во Ормутскиот теснец, кој Иран го смета за своја ексклузивна економска зона.
Најавата на Исламската револуционерна гарда за затворање на Ормутскиот теснец, преку кој се транспортира 20 проценти од дневната потрошувачка на нафта во светот, за танкери и трговски бродови претставува сосема нова фаза во војната меѓу Иран и Израел.
Во овој поглед, треба да се напомене дека иранската морнарица со години ги обучува своите поморски сили за воспоставување контрола и надзор над Заливот, но нејзината големина целосно заостанува зад поморските сили на Петтата флота на САД распоредени во регионот.
Врз основа на искуствата од морското војување во војната меѓу Ирак и Иран, улогата на иранската морнарица е асиметрично да реагира на упадите од страна на големите морнарици. Исто така, Персискиот Залив е едно од најсложените поморски бојни полиња за големи борбени бродови, поради што иранската морнарица се потпира главно на помали бродови вооружени со торпеда и ракети.
Просечната длабочина на Персискиот Залив е 50 метри, што го прави еден од најплитките заливи. Покрај тоа, високата соленост значително негативно влијае на воените бродови.
Просечната температура достигнува 30 степени Целзиусови, поради што американските и иранските бродови во регионот имаат специјализирани системи за ладење на вода со двојно прочистување на водата поради прекумерна соленост. Високото ниво на соленост ги оневозможува и отежнува инструментите и уредите на бродовите да работат, што е особено чувствително за сонарот, кој делува како „морски радар“.
Исто така, високата соленост го отежнува пловењето на големите подморници, поради што иранската морнарица се фокусира на мали џебни подморници од класата Фатех кои носат по четири торпеда од 533 милиметри, а кои се придружени од подморници од класата Гадир, при што секоја носи по две торпеда од ист калибар. Конвенционално торпедо од 533 милиметри со 200 килограми експлозив може да потопи воен брод со големина на фрегата.
Отежнувачките услови во Заливот се прилагодени на бродовите на Петтата флота на САД лоцирани во пристаништето Манама во Бахреин, при што директен судир меѓу морнариците на САД и Иран би претставувал поморски конфликт еднаков на односот на Давид и Голијат.
Сепак, поморската стратегија на Иран никогаш не била маневрирање во плиткиот и тежок теснец, туку економска блокада со други средства.
Противбродски ракети и беспилотни летала
Иранската воена индустрија разви голем број крстосувачки ракети кои имаат двојна намена да напаѓаат копнени, како и поморски цели. Иранската армија и морнарица можат да испукуваат противбродски ракети и дронови од копнени и морски платформи.
Во овој поглед се издвојуваат ракетите „Коксар“, „Јаск“, „Насар“ и „Раад“ со дострел од 300 до 2.000 километри. Позициите за гаѓање од кои се испукуваат противбродските ракети се распоредени и маскирани во согласност со подготовките за одбрана на заливот.
Од друга страна, на располагање и на редовната иранска армија и на Корпусот на Исламската револуционерна гарда има широк спектар на камикази-дронови.
Во споредба со крстосувачките ракети, разорната моќ на беспилотните летала е значително помала, но секој удар ризикува пожар и евакуација на екипажот, односно напуштање на бродот.
Минирање како последно средство
Персискиот Залив, како водно подрачје каде што се одржуваат најголем број вежби на иранската морнарица, го има Ормутскиот теснец како главна стратешка точка. На најширокиот дел станува збор за поморски коридор широк 96 километри, кој е идеален за поморско минирање.
Токму на оваа способност сметаат Иранците, чија морнарица, и Корпусот на Револуционерната гарда и редовната морнарица, со години вежбаат поставување поморски мини во и околу теснецот.
Според проценките на ЦИА од почетокот на 2000-тите, иранската морнарица има помеѓу 5.000 и 6.000 поморски мини од различни видови. Од друга страна, иранските поморски стратези посветуваат големо внимание на овој вид операција, па затоа Иранците можат да вршат поморско минирање со подморници, миниполагачи од класата Хеџаз, торпедни чамци од класата Ашрура, па дури и хеликоптери.
Во овој поглед, иранската морнарица одржува годишни поморски воени вежби во Персискиот Залив со поморските сили на Кина и Русија.
Исто така, треба да се истакне дека американската морнарица е подготвена за иранскиот предизвик во форма на минирање, поради што секоја година се спроведуваат вежбите „Персиска ракавица“, во кои американската морнарица и партнерските земји вежбаат поморски операции за деминирање во Заливот и теснецот.
The post Можат ли Иранците херметички да го затворат Ормутскиот теснец: Џебни подморници, поморски мини и плиток Залив како средства appeared first on Во Центар.
