Франц Кафка е роден во Прага во 1883 година. Студирал право и работел како адвокат за осигурителна компанија. Тој бил чуден човек, ретко се смеел и бил длабоко несреќен. Неговиот живот бил обележан од неговата врска со татко му, но и со жените, со кои никогаш немал среќа. Денес го познаваме како еден од најпознатите писатели на 20 век и човек чија популарност е несомнено светска.
Детството на Кафка
Таткото на Кафка, Херман, бил Евреин и член на работничката класа. Во 1880-тите, Прага била управувана од Германци, а антисемитска атмосфера била присутна на сите нивоа на општеството. Сепак, Херман Кафка бил многу успешен трговец со облека. Се оженил со образована жена и, преку долгогодишна напорна работа, успеал да се пробие во високото општество, кое не го ценело толку многу.
Херман научил дека нема да постигне ништо во животот ако не стои цврсто. Неговиот силен карактер бил неговото најсилно оружје. Кога му се родил синот, Херман бил воодушевен; неговото потомство нема да мора да се бори за општествен статус, туку ќе ја гради својата кариера без никакви проблеми и ќе го надминува дури и него.
Сепак, неговиот син беше мал, скромен, повлечен и срамежлив. Често беше болен и никогаш не се истакнуваше во општеството. Сето ова го налути неговиот татко, кој со години имаше многу лош однос со својот син.
Франц Кафка отишол да студира право и го запознал Макс Брод, многу шармантен, духовит, впечатлив и харизматичен млад човек. Двајцата наскоро станале пријатели, а делеле и страст за литературата. Макс Брод го познавал Кафка подобро од кој било друг, тој бил неговиот единствен вистински пријател.
Несреќен како самец, несреќен како вереник
Па го поканил кај него на дружење. Заедно со група негови пријатели, таму била и девојка по име Феличе Бауер. Таа не била некоја убавица од модно списание, туку девојка со просечен изглед од Берлин која во тоа време се нашла во Прага.
Франц се заљубил во неа на прв поглед, но својата љубов кон неа ја искажал дури во писмата што ѝ ги испратил откако се вратила во Берлин. Се чини дека Кафка, иако бил тежок интроверт, сè уште копнеел по човечки контакт, но сепак открил дека најдобро функционира кога е сам.
Феличе и Франц си пишувале речиси секој ден, но Кафка одбивал да ја види. Тој секогаш наоѓал некаков изговор, како што се работа или семејни собири. Двојката конечно се свршила во 1914 година, но свршувачката пропаднала по три месеци бидејќи Кафка останал несреќен. Тој се чувствувал заробен и очаен, дури и кога конечно имал шанса да биде среќен.
Во 1917 година, Кафка дознал дека боледува од туберкулоза, болест за која знаел дека наскоро ќе го чини живот. Сепак, тој продолжил да пишува во текот на овие години, сè до неговата смрт на 3 јуни 1924 година.
Тој го замолил својот најдобар пријател да ги уништи неговите дела.
Неговата приказна ќе заврши тука, а од неговите дела можеби ќе се сетиме само на „Преображение“, кое беше неговото единствено успешно дело за време на неговиот живот. Сепак, на смртната постела, тој му ги предаде своите дела на Макс Брод и му рече да ги уништи.
Но, тој одлучил да не ја исполни желбата на својот стар пријател и преку своите врски со издаваштвото објавил бројни романи по кои Кафка сè уште се памети. До 1930 година, сите три романи на Кафка – „Процесот“, „Замокот“ и „Америка“ – биле објавени во Европа.
По Втората светска војна, неговите дела добија светска популарност. Кафка е наведен како инспирација од луѓе како Набоков, Гарсија Маркез и Борхес, а неговите книги се објавени во секој агол од светот. Денес, Кафка е меѓу најпознатите личности на 20 век и несомнено е многу повлијателен од неговиот незадоволен татко.
The post Последната желба на Франц Кафка: „Уништи ги моите дела“ appeared first on Во Центар.
