„Оној кој се дефинира како доктор, па било тоа и „народен“, мора да сноси одговорност. Не можам да земам пари, да дадам лек и да ставам точка на таа приказна. Со пациентите се борам до крај, не ги предавам и не ги оставам на цедило. Не се жалам кога ќе ме станат од ручек, да ми го прекинат одморот или кога им бдеам над глава. Затоа ме сакаат, почитуваат и шират добар глас за мене. Затоа траам и ќе траам“, вели Асим Кљун, богот на сите болести.Во време кога фитотерапијата и не беше популарна гранка на алтернативната медицина, барем не како денес, Асим Кљун, кој денес е познат за „бог на болести“, кога е во прашање црниот дроб и сите негови болести, во пристанишниот град Бар, во самиот центар на чаршијата, имал хербална аптека „Имела“. Од тогашната држава Југославија, документите, дозволите и се што му требало за да отвори таква аптека, добил се на своите осумнаесет години. Да лечи други, тогаш не му паднало на памет. За малкумина посетители го нудеше само она што тие го бараа од него, кутија чај од увин или пакет од исушен невен. Со времето внимавал секогаш истите луѓе да се враќаат по чајот. Како да не им помогнал претходниот. Сепак, ја познаваше моќта на тревките. Конечно, неговата мајка Чамка излечила стотина луѓе од жолтица, цироза и хепатитис, а во Втората светска војна, иако била неписмена, раководството на болницата во Ужице и` нудеше работа како лекар, само за да се пресели во болницата, да готви „свои“ чаеви и да ја спречува епидемијата на жолтица.
Сето тоа и Асим го знаеше, но да лечи други и да одговара за туѓи животи, тој од тоа најмногу и стравуваше. Сепак, во разговор со посетителите на својата мала аптека, увиде колку е важен рецептот и строгото придржување на упатството. Од обичен продавач на чаеви, набрзо преминал во напреден лекувач и со сета сигурност, делел совети, ја препорачувал количината и видот на чајот.
Никаде немаше грешки, сите беа излечени, па веќе немаше ни клиенти. На крајот на тоа поглавје заврши, таа што Асим ја затвори својата аптека и се вработи како главен готвач на брод во странство и отплови во светот. Но, покрај одличните готварски способности, секако, на површина секојдневно излегуваше неговото знаење за човековото здравје, па набрзо и ја напушти таа работа, се со цел да се врати на она што отсекогаш бил роден да го прави – да им помага на другите во своите психолошки способности и личното здравје и истото да го држат на максимум.
Малку е познато дека во шестата деценија од животот, никогаш не сте ни биле болни, дури ни од груп. Дали си ги применувате на себеси сопствените рецепти?
– Верувам дека и добрите гени се наследни, но да, подготвувам чај за другите сигурно ставам од сите по малку. Тоа ме држи буден со денови и ноќи, некогаш цели седум дена сум во континуитет. Познавачите ме викаат машина од човек. Никогаш не сум примил инекција, немам здравствена книшка и само два пати сум бил на заболекар. Не ја познавам главоболката, грипот, настинката – никогаш не ме допрела некоја болест. Се чувствувам како да имам осумнаесет години, отпорен сум на сите можни болести. Да, тоа е од чаевите и од силен имунитет нема да биде никаква болест.
Едно време бевте во центарот на интерес кај медиумите, како домашни, така и светски. Памела Андерсон, Опра Винфри и Владимир Путин се само некои од имињата кои медиумите ги поврзаа со вас. Што на крај излезе со вас?
– Колку што знам, се` уште се живи и здрави. Се шегувам малку. Со нив секогаш сум комуницирал преку некои посредници и некои свои деловни соработници и менаџери кои се покажаа неспремни да одговорат на побарувачката на пазарот, а и својот џеб го ставаа на прво место. Денес веќе не се викаат мои соработници, зашто тоа што можеа да уништат се. Одиме од почеток.
Дали е тоа причината за тригодишнотот отсуство од медиумите?
– Не. Работев цело време, само во помал обем. Знаев да поминам со часови на телефон, се додека не се потроши батеријата. Би седел да доручкувам заедно со изгрејсонцето, а знаев да го дочекам и залезот и ноќта, а да не ставам трошка во уста. Го пропуштив растот и развојот на моите внуци, годишните одмори, женидбата на мојот син, годишнини од матура и брак, дружење со пријателите и роднините. Се запоставив себеси во потполност. Животот на тркала здосадува, а разговорот со луѓето изморува. Ми требаше пауза, но увидов дека всушност не ја ни имав. Луѓето повторно изнаоѓаа начин да стапат во контакт со мене, добра препорака во вид на човечки зборови, значи повеќе од реклама на најголемиот билборд во Њујорк. Лажна надеж.
Колку е тешко да се одговори на барањето на пациентите, гледајќи на тоа дека побарувачката за вашите чаеви е огромна?
– Мислам дека е најважно да се стави акцент на одговорноста. Што ако болен човек земе од мене терапија за цироза на црниот дроб и во средината на терпијата добие, да речеме, срцев удар, кој нема никаква врска со мојата терапија? Дали тоа значи дека некој ќе сака да ме тужи за смртта? Да се запрашаш, дали јас нешто допринесов за тоа да се случи? Ќе ти речам вака, моите терапии не се ефтини, не продавам волшебен прав во кутиите и не давам лажна надеж. Со самата таа работа не завршувам на вратите. Оној кој се дефинира како доктор, па било тоа и „народен“, мора да сноси одговорност. Не можам јас да земам пари, да дадам лек и да ставам точка на таа приказна. Со пациентите се борам до крај, не ги предавам и не ги оставам на цедило. Не се жалам кога ќе ме станат од ручек, да ми го прекинат одморот или кога им бдеам над глава. Затоа ме сакаат, почитуваат и шират добар глас за мене. Затоа траам и ќе траам. Впрочем, лекувам сериозни болести за кои медицината нема лек. Оној ден кога ќе се појави пациент, на кого официјалната медицина со помош на било што успеала да ја регенерира цирозата на црниот дроб или да отстранат вирус на хепатитис во крвта, јас повторно ќе ја заклучам работата и да отпливам кон поубавите места.
И сидата?
– Слична е таа болест како хепатитис во голема мера. На сличен начин се добива, има исти симптоми, само е поопасна и бргу го еродира телото. Пред 3-4 години имав извршено екпериментални 6 случаи каде луѓето беа излекувани. Денес ги има повеќе. Сите имаа сида и хепатитис. Пиеја чај за хепатитис, само во појака концентрација и во поголеми дози. Денеска сите се живи и здрави и јас би сакал, не поради себе, туку поради другите со иста дијагноза, да се откажат од превезот на тајноста и да излезат во јавноста со заклучоци пред и после терапијата.
За крај, прашањето е дали е вистина дека вашите чаеви ги пие и англиската кралица Елизабета. Која болест ја има таа?
– Колку што знам, нема никаква болест. Преку новинарката од еден сараевски весник, која пак, повторно е другарка со новинарката од „ The Independent “, стапила во контакт. На една новинарка од Сараево, и` го спасив животот на нејзиното дете, па таа сега е задолжена за рекламата на мојата работа. Како што сум информиран, моите чаеви ги пијат во превенција за освежување на организмот. Ако е така, драго ми е. Чаевите се работени по рецепта која на никого не сум ја открил, на ниедна фармацевтска куќа, а ми нудеа големи суми за да го продадам рецептот. Се повеќе се плашам дека некој ќе направи нешто корисно за народот или за децата заразени од хапатитис во Африка. „Нивните“ производни лекови би чинеле неколку стотици илјади евра, колку и сега што чини лечење на интерферон или трансплатација на црниот дроб – од што пациентот нема никаква корист, освен надеж.
Во текот на неколку милиони години, Аура објави мнозинство на интересни, вистинити и потресни приказни кои сведочат за лековитоста на Асимовата терапија. Чаевите на Асим исто така се користат и за анемија. Девојчето Наида во близина на Тузла избегна трансплатација на црвниот дроб. Чаевите на Асим и ги излечија цирозата и автоимуниот хепатитис.
Во време кога фитотерапијата и не беше популарна гранка на алтернативната медицина, барем не како денес, Асим Кљун, кој денес е познат за „бо
