Мак Филисер пред смртта напишал песна за својот живот и го расплака цел свет.Подоцна, кога сестрите прегледувале низ оние малку работи кои Мак Флистер ги поседувал, ја пронашле оваа песна, чиј квалитет и содржина толку ги импресионирало сестрите, што копии биле доставени до сите вработени.
Една од сестрите ја однела својата копија во Мелбурн, а оттаму песната стигна до цел свет – едноставна, елоквентна и неверојатно трогателна.
Пргавиот старец
„Што гледате сестри? Што гледате? Што мислите кога гледате во мене?
Пргав старец, не посебно мудар
Несигурен по навика, со залутан поглед?
На кого храната му паѓа, а тој не одговара
Кога гласно ќе кажеш, би сакала да се потрудиш!
Кој се чини дека не ги забележува работите кои ги правиш.
И кој секогаш губи чевла или чорап? Кој се противел или не, допушта да работиш по своја волја,
Со бањање и хранење да го исполниш долгиот ден?
Дали тоа го мислиш? Дали го гледаш?
Тогаш отвори ги очите сестро, бидејќи не гледаш во мене. Ќе ти кажам кој сум додека седам овде така мирно.
Додека правам што сакаш, додека јадам по твоја волја. Јас сум 10 годишно дете, со мајка и татко, браќа и сестри кои се сакаат едни со други. Момче од 16 години, со крила под петиците
Кој сонува дека наскоро ќе запознае љубов. Младоженец од скоро 20 години, моето срце посакува.
Се сеќавам на заклетвата која ветив дека ќе ја одржам. На дваесет и пет, сега имам свои деца.
На кои им требам да ги водам и топол дом да им обезбедам.
Човек од 30 години,
Моите млади растат брзо,
Врзани едни за други, со врски кои ќе траат.
Човек на четириесет, моите млади синови пораснаа и си заминаа
Но мојата жена е покрај мене да се осигура дека не жалам. На 50, повторно бебиња си играат околу моите колена. Повторно покрај деца јас и мојата сакана.
Мрачни денови се пред мене, мојата сопруга сега е мртва. Гледам во иднината и се тресам од страв. Бидејќи моите млади сега имаат свои млади. И мислам за годините за љубовта која ја дознав.
Сега сум стар човек и природата е сурова. Шега е да направиш староста да изгледа будалесто.
Телото, тоа се распаѓа, снагата и грациозноста ме напуштаат
Само камен останува таму каде што срцето некогаш беше. Но во внатрешноста на овој стар леш, и понатаму престојува младич. И од време на време моето срце расте,
И се сеќавам на радоста и се сеќавам на болката. И сакам и живеам….живот од почеток.
Мислам на годините, кои поминаа пребрзо.
И го прифаќам простиот факт дека ништо не може да трае. Затоа отворете ги очите луѓе, отворете ги и видете.
Не пргав старец. Погледнете од поблиску и видете ме МЕНЕ!“
Следен пат кога ќе сретнете стара личност од која би се откажале, сетете се на оваа песна, погледнете подлабоко и видете ја младата душа која седи под изнемоштеното тело. Најубавите работи на светот не можат да бидат допрени ниту видени, тие мора да се почувствуваат со срцето. Подоцна, кога сестрите прегледувале низ оние малку работи кои Мак Флистер ги поседувал, ја пронашле оваа песна, чиј квалитет и содржина толку ги им
