Светската здравствена организација проценува дека повеќе од 220 милиони луѓе во светот боледуваат од дијабетис. Лекарите се немоќни бидејќи не постои лек кој во официјалната медицина може да ја уништи оваа болест. Постојат само терапии кои ги ублажуваат симптомите, ги намалуваат последиците, но не и причината. Но, секако многумина, а посебно љубителите на алтернативната медицина знаат дека лек постои. Се наоѓа во шишето на сокот на Осман за дијабетис- природен инсулин.
Токму тој лек му помогнал и на Абдулаху Кабашу(49) . Па еве што вели тој:
-Роден сум во 1965 година во Сараево, професор сум по англиски јазик и книжевност. Дијабетис ми е дијагностициран во 1998 година. Никогаш не користев инсулин туку само терапија со таблети и диети кои беа релативно успешни. Во превод тоа значи дека килограмите се враќаа, а болеста полека но сигурно го земаше својот данок- појаснува тој.
Додава дека поради природата на работата со која се занимава нема голема физичка активност, што резултирало со вишок на килограми, а со килограмите се зголемуваше и шеќерот.
А покрај се, се занимавам и со музика, свирам професионално веќе 40 години. Сакам друштво и кафана, гурман сум и сакам добро да јадам, исто така сакам и да го готвам- вели тој.
Мојот пат до заздравувањето
-Имаше периоди кога губев килограми и се доаѓаше во ред, но се повторно се враќаше по старо па и покрај мојата дисциплина од медицинската терапија резултатите беа слаби. Тоа траеше со години. Зголемениот шеќер ми го разора организмот.
-Имав проблеми со крвните садови со циркулацијата на нозете, а се кулминираше кога започна пукањето на крвните садови во окото и јакото крварење што го доведе во прашање мојот живот. Ми претстоеше сериозна операција на окото, а предуслов за тоа беше болеста да се доведе во ред.
-Се најдов со најголема битка со моето здравје. Знаев дека времето ми тече и морав нешто радикално да преземам. Па така го направив најголемиот чекор но и вистинскиот.
Не е „празна“ приказна
-Го свртев вистинскиот број, ми се јави синот на Осман, Мирсад Крњиќ. Во телефонскиот разговор ми опиша што треба да работам за да ја победам болеста. Звучеше многу опуштено и увреливо и јас решив да пробам. Па така ја започнав првата терапија од 40 дена. Се придружив кон ригорозен режим на исхрана, наутро јадев свеж „чувар на домот“( до сега изедов три стебла) и пиев 0,05 литри од сирупот на празен стомак и пред спиење, а во текот на денот пиев чај. Јадев само колку да преживеам.
-Почнав да одам и се помалку користев автомобил. Мирсад постојано ми помагаше и ме охрабруваше. Дури после 7-8 дена болеста се стабилизираше. По 20 дена беше уште подобро за после 40 дена да имам најдобри резултати. Без да престанам продолжив и со другата терапија од уште 40 дена. Резултатот беше се подобар и се уверив дека терапијата не е само празна приказна.
-Секако продолжив со терапијата од 65 дена и намалив 15 килограми. Па освен шеќерот и килограмите, почувствуваав и други подобрувања. Имам повеќе енергија, циркулацијата е подобра.
На крај тој им се заблагодарува на семејството Крњиќ за нивниот чудесен пијалок. На сите кои имаат исти проблеми им препорачува да се обидат со напитокот. Лекарите се немоќни бидејќи не постои лек кој во официјалната медицина може да ја уништи оваа болест. Постојат само терапии кои ги ублажуваат симпт
