Мало рударско село негде во Босна и Херцеговина. Десетина куќи и десетина штали, прашлив неасфалтиран пат кој се спушта на магистралата е единствено нешто што би ви паднало прво во очи. Куќи со разрушени фасади и слаба светлина одвнатре, секојдневие во селата во БиХ. Неколку момчиња и девојчиња си играат во прашината покрај патот, но гласовите им се пригушени, нема детски џагор и врескања…Нешто беше поинакво од претходно
За игра им недостасуваше едно девојче. Неа мајка ѝ утрото ја бањаше, а половина село можеше да ги слушне нејзините вресоци од синоќа.
Татко ѝ дома дојде доцна. Работеше во рудникот, а потоа со другарите, од јамата отиде на пијалак. Чашка по чашка, знаете веќе како тоа оди….
Дојде дома доцна, очите му беа крвави за разлика од друг пат, не пушти ни глас. На сите во куќата им беше јасно дека нешто не е како што треба.
Мајката рипна да му отвори врата, но тој со вратата толку силно ја удри што ја удри главата од масата и падна на подот цела крвава. Ни тој, ни таа не проговорија ниту збор.
Девојчето како и обично застана на вратата од својата соба и гледаше што се случува. Стравот од татко ѝ беше пресилен за да за да се замеша и да ја одбрани мајка си, а љубовта ја тераше да остане таму каде што е и покрај ужасниот страв, и да ѝ помогне на мајка си кога татко ѝ ќе заспие.
Меѓутоа, оваа вечер татко ѝ не си легна на време.
Нешто беше поинакво од претходно
Го забележа расплаканото девојче на вратата, па со два чекори се појави пред неа.
Со огромната дланка и ја покри устата и ја турна назад во нејзината соба. Малиот брат спиеше на спрат, а мајка ѝ со крвавата глава се уште лежеше на подот, каде веќе се создаде локва крв.
Таткото го фрли девојчето на кревет, и ја затвори вратата зад себе. Мајката во тој момент почувствува УЖАС. Не обичен ужас, туку оној ужас кој доаѓа од петите, па преминува низ нозете и половината а потоа почнува да ве гуши во грлото. Тој ужас…
Нешто беше поинакво од претходно
Се обиде да влезе во собата, но вратата беше заклучена. Ужасот во неа растеше секоја секунда, а секундата ѝ се чинеше како година.
„Не! Немој те молам! Не го прави тоа, каде ќе ти оди душата?!“ врескаше мајката, но одговор од другата страна немаше. Немаше ништо. Не се слушаше ништо, освен крцкање од дрвениот кревет. Само негде во далечина се слушаше: „немој тато боли“.
Ужасот растеше се повеќе и повеќе.
После неколку минути вратата се отвори, а таткото излезе. Изговори само 2 збора: „Избањај ја“. И отиде да спие.
Девојчето лежеше без да се помести. Очите и беа полни со солзи, но не плачеше. Ниту пак врескаше. Гледаше во таванот, но во нејзиниот поглед немаше ништо….Едноставно ништо!
Нешто беше поинакво од претходно
Мајката помислила да ја однесе ќерката на доктор, но што ќе кажат луѓето? Докторот ќе знае што се случило. И ете ти беља. Полиција, соседи, роднини….
„Нека, ќе и помине. Нејзиниот татко е фин човек, но ете кога ќе се напие знае да биде тежок. Треба да се разбере. Тој нас не храни сите. Секоја корка леб која ја носи дома, крваво ја заработува. Да, треба да го разбереме“, си најде себе си оправдување мајката. Себе си и за него.
А девојчето?
Ќе се омажи што порано. Најверојатно за да заборави.
Ако мислевте дека вакви работи се случуваат само во Америка или Холивудските филмови, гадно сте се излажале.
Силувањето и инцестот во застрашувачка мера се застапени во БиХ, поготово во руралните делови, каде жртвите воглавно немаат на кого да му се обратат за помош, а кога на некој тоа ќе му се случи го отфрлат и од роднините и од друштвото.
Ова се случува и во помалите места кај нас…Пружете им помош на оние на кои им е потребна истата.
Овој текст е заснован на вистинска приказнаНешто беше поинакво од претходно
За игра им недостасуваше едно девојче. Неа мајка ѝ утрото ја бањаше, а половина село може
