Во последниве денови сите медиуми како навиени, ги повторуваат информациите за големото богатство на политичарите кое се сокрива со помош на оф-шор „бизнис“. Вакви информации би биле злато вредни, ако некои работи не „бодат во очи“, како фактот што главна мета на Панамските документи се политичари од раководството на Сирија, Русија и Исланд, и дека тие луѓе се главен ако не и најголем проблем на западните империјалисти и банкари. Друга работа е што на обработка на документите работеле само новинари од олигополистичката медиумска петорка чии сопственици се вмешани со „змиите“ кои се наоѓаат во самиот врв на владеачката пирамида.
Скоро е неверојатно дека еден навидум „независен“ весник како што е „Süddeutsche Zeitung“ (SZ) пред година дена доби, од анонимни извори маса податоци кои со време нараснаа до неверојатни 2,6 ТВ. Уште поневеројатно е дека „Меѓународниот конзорциум на истражувачки новинари“ (ICIJ), спремно скокна на „обработка“ на истите податоци за нас се убаво и уредно да ни биде презентирано. SZ не може да се поврзе со големата петорка на медиумскиот олигопол, но сите останати од ICIJ се моќни играчи кои до сега успешно ја извршуваа својата улога на дезинформатори и пропагандисти.
.
Самиот SZ поради својата наводна независност и „професионалност“ е одлична полетна точка за дистрибуција на посакуваниот материјал, освен тоа, овој весник и истоимената медиумска куќа не се ни малку невини гледајќи според политичките анализи, а по силувањето на германските жени во Келн (иако се покажа дека злосторствата се меѓународни, од различни вери и добро организирани), овој весник на секој можен начин “распали“ по целите кои ги означија психопатите од сенка, а кои ги следеа сите други спонзорирани и цензурирани медиуми, се разбира, вината беше ставена на бегалците муслимани.
.
Најважниот „соработник” на панамските документи вести е Гардијан, кој посвети посебно внимание на Путин, со наводните две милијарди украдени спремни долари, додека воопшто не се спомнува најголемиот британски крадливец од истите документи таткото на премиерот Дејвид Камерон. Од друга страна, името на Путин не се споменува никаде во документите Панама, само еден единствен пат и тоа за пренесување во однос на политиката, а не за парите што се украдени..
Сигурни сме дека таквиот факт е сосема безвреден за оние кои ги читаат или слушаат денешните медиуми.
Што да кажеме и да заклучиме за таквите новинари и за што тие служат? Да размислиме, ако лажат за Путин, а не пишуваат за сопствените крадци или криминалци кои ги подржуваат западните психопати кои се на власт, тогаш целата приказна смрди и тоа од почеток.
.
Но, ако мислите дека тоа е крајот на сите несогласувања и глупости, мораме да ве разочараме, всушност се појавија податоци дека пред 16 месеци Кен Силверстајн, изјави за Vice, дека има “големи документи, кои откриваат каде најмоќните олигарси во светот ги кријат парите”, исто така, истакна дека сирискиот претседател Башар ал-Асад, преку неговиот “торбар” префрла пари оф-шор.
SZ тврди дека има документи од околу 214 000 посреднички компании за перење пари и 14.000 клиенти на Mossack Fonsece, панамска компанија која наводно е главниот “торбар” на Путин, Асад и премиерот на Исланд Сигмундур Давид Гунлаугсон.
И покрај фактот дека признаваат дека се учесници во оваа кражба и криењето на парите многу западни политичари, СЗ и компанијата не ги даваат имињата на американските и европските политичари кои се спомнати во овој документ, ниту се споменуваат лица и фирми од Вол Стрит кои го направиле истото со цел да се избегне данок и за да може без прашања да ги скријат парите, кои нелегално ги обезбедиле.
Сепак, СЗ и останатите се колнат дека темелно испитување 11,5 милиони документи во кои се споменуваат 730 имиња на политичари, криминалци и други интересни ликови, и дека потоа е започната обемна истрага со цел да се сфати дали парите се незаконски и од каде доаѓа и каде на крајот ќе заврши.
Што добиваме на крајот?
На крајот добиваме листа на луѓе кои западните психопати сакаат да ги тргнат од нивниот пат, а најмногу во оваа медиска салата, лагите од пропагандата се гледаат „прстите“ на воените кодоши од САД и нивните империјалистички стремежи. Поради тоа во сето ова нема ниту еден американски или европски старешина.
Дека се работи за деликатна тема открива и големиот лажливец The Guardian, заклучувајќи дека „поголемиот дел од материјалот“ ќе остане тајна. Тоа нас воопшто не треба да не чуди, бидејќи најголемите финансиери International Consortium of Investigative Journalists (ICIJ) следните компании:
Ford Foundation
Carnegie Endowment
Rockefeller Family Fund
W K Kellogg Foundation
Open Society Foundation (Soros)
И на крајот еден мал детал, SOTT објави дека повеќе од половината компании од Панамските документи се регистрирани во британските административни даночни оази како Хонг Конг, а потоа следува Швајцарија, САД, Панама, Гватемала, Луксембург, Израел, но нема ниту една компанија од Русија.
Доста паметно. Вакви информации би биле злато вредни, ако некои работи не „бодат во очи“, како фактот што главна мета на Панамските документи се полит
