На крајот од светот, опкружен со мраз, стои православен храм – црквата „Света Троица“, најјужната руска православна црква .
Црквата „Свето Тројство“ се наоѓа на Антарктикот, на островот Крал Џорџ, на руската поларна станица Белинсхаузен (именувана по откривачот на континентот Фадеи Белинсхаузен), во друштво на мрзливи фоки и љубопитни пингвини.
Руската поларна станица е основана тука во 1968 година, а изградбата на храмот е предложена дури во 1990-тите. Местото за изградба е избрано во 2002 година, а храмот е предаден и отворен за поларните истражувачи дури во 2004 година.
Самата храмова зграда е направена од дрво – кедар, ариш и бор. Соодветното дрво е пронајдено во Горно-Алтајскиот регион во Сибир, а го изградиле локални столари. Висината е 15 метри, а внатре можат да се сместат околу 30 луѓе.
Храмот стоел во Алтај речиси една година, а потоа бил демонтиран, транспортиран со камиони во Калининград, а оттаму на Антарктикот. Таму, во сурови услови, бил составен од тим од осум лица во текот на 50 дена.
Беше потребно да се зајакнат ѕидовите за да се заштитат од обилни дождови, како и да се затегнат металните синџири внатре од ветровите. Ѕвоната на црквата подоцна ги донирал Христофор Муравјов-Апостол, потомок на декабристите.
Црквата беше осветена на 15 февруари 2004 година од страна на епископот и игуменот на Троице-Сергиевата лавра, кој го посети Антарктикот специјално за оваа пригода, заедно со бројни свештеници, поклоници и спонзори.
Список на сите што загинале на континентот – околу стотина руски и советски поларни истражувачи – е поставен во олтарот на храмот, за кој се молат свештениците. До храмот е изградена станбена куќа за свештеници.
Свештениците работат како сите други поларни истражувачи
Чуварите на храмот се менуваат секоја година, приближно според распоредот на работниците на антарктичките станици. Покрај духовната служба, тие ја извршуваат истата смена како и другите: чистење снег, работа со пили и секири, накратко, сè што е потребно, бидејќи на Антарктикот секогаш има работа.
Поранешниот свештеник на храмот, ѓаконот Максим Герб, еднаш рекол дека на Антарктикот нема слободни денови.
„Доколку треба да се заврши некоја итна работа, целата станица се собира за такви вонредни ситуации и не е важно дали е сабота, недела или некој друг ден. Понекогаш е потребно да се преместат службите, да се служи, на пример, многу рано наутро, така што до почетокот на работниот ден сите веќе да бидат во возот. Молитвите секогаш се служат пред работа, наместо појадок“, рече претходно Герб.
Црквата е отворена преку целата година.
Црквата „Свето Тројство“ не е единствената црква на Антарктикот. Освен неа, тука има уште седум цркви од различни деноминации. Сепак, ова е единствената црква на континентот што работи во текот на целата година. Божествените служби се одржуваат секоја сабота и недела, како и за време на празници, а службите се одржуваат на руски и шпански јазик.
Секако, нема многу парохијани, само пет или шест луѓе доаѓаат на литургија во неделите. Меѓу нив понекогаш има и Чилеанци кои, иако имаат своја црква, немаат свештеници, па доаѓаат во руската црква да се молат.
Во јануари 2007 година, тука се одржа венчавката на руската девојка Анџелина и чилеанскиот младич Едуардо. Тој работеше на станицата заедно со нејзиниот татко, а потоа дојде да го посети Санкт Петербург, каде што ја запозна својата идна сопруга. Благодарение на неа, тој го прими православието, а таа отиде кај него на Антарктикот.
The post Ова е најјужната православна црква во светот, пингвините трчаат покрај неа: Еве кој доаѓа во неа appeared first on Во Центар.
