Миодраг Мики Јевремовиќ беше музичка ѕвезда на поранешна Југославија, а нè напушти засекогаш на денешен ден, 13 јануари, пред 9 години.
Сопствениот брат на Мики, Зоран Јевремовиќ, раскажа како било нивното детство во Ваљево и студентскиот живот во Белград пред неколку години, а потоа откри сè за љубовниот живот на покојниот пејач.
– Мики е роден на 27 март 1941 година, во тоа време имаше демонстрации во Белград, „Војната е подобра од пакт, робот е подобар од гробот“ и така натаму. Во тоа време живеевме во Пожаревац, а на 5 април тато дојде да ги земе Мики и мама од болницата, а на 6 април болницата беше бомбардирана и срамнета со земја – изјави тој за Нова, а потоа продолжи:
– Таму завршивме училиште, а во 1954 година се преселивме во Ваљево и целиот наш живот беше поврзан со Ваљево. Мама имаше астма и моравме да избегаме од Пожаревац затоа што не ѝ се допаѓаше воздухот, тато работеше во „Вартекс“ во тоа време и го прашаа каде сака да се пресели, а ние баравме најчист град и тоа беше Ваљево.
Зоран откри и кога Мики го покажа својот талент за музика.
– Мики почнал да свири гитара во средно училиште, а потоа имало некои екскурзии на кои одел и секогаш бил главен забавувач, во тоа време имало шоу наречено „Бараме најсмешен град“, а Мики го претставил Ваљево и ја отпеал песната „Луда љубов“ на англиски јазик. Околу него имал 120 девојки кои биле облечени во бело, по него следел и Ваљевскиот хор, потоа победил и ја освоил наградата наречена „Црвена кошула“. Потоа добил можност да ја сними првата песна. Бил студент на Машинскиот факултет, без да стане популарен, бил најмладиот дипломиран во поранешна Југославија бидејќи дипломирал на 21 година. Рано тргнал на училиште, на 6 години, и затоа можел да стане инженер на 21 година, но тогаш почнале настапите. Пеел во познатиот „Божидарац“, тогаш имало танци, а џепарлакот што го добивал траел 5-6 дена.
– Живееше во студентски дом, беше илегалец, се сеќавам дека подоцна изнајми стан на улицата Коче Капетана во близина на пазарот Калениќ, приземјето беше во прашање, а гимназијата беше во близина, па постојано минуваа средношколки и имаше една Гордана во која се заљуби на прв поглед. Ова е неговата прва сопруга, со која има син, Ѓорѓе. За жал, семејниот и приватниот живот на Мики не беа толку розови како неговиот професионален живот, имаше два неуспешни брака.
Мики не можеше да живее без две работи, а имаше и голем проблем со алкохолот.
– Почна да пее со бендот „Динамо“, а потоа имаше „Златни деца“, почнаа девојките да танцуваат, а нашиот заеднички учител Станоје Јанковиќ, кој беше шампион на Белградската опера, ми рече: „Синко, на Европа ѝ недостасуваат пејачи како Мики“. Кога ја сними првата плоча за Југотон, тогаш беше забележан, кон крајот на шеесеттите и седумдесеттите години беше една од најголемите ѕвезди на поранешна Југославија, пееше многу добро до крајот на кариерата, тогаш беше мачење, бидејќи не можеше без микрофон и алкохол. Има над 100 победи на фестивали, учествувал на сите фестивали, првиот беше во Опатија, а јас бев негов менаџер 30 години.
– Јас лично мислам дека ова беше причината за неговиот неуспешен брак со Гордан. Потоа таа заврши четврто одделение средно училиште, а нејзината мајка ѝ рече: „Ќерко, добредојде во семејството Јевремовиќ, ќе можеш ли да ја издржиш популарноста на Мики?“ Таа рече дека може, но очигледно не можела, тој беше многу пристоен и многу популарен во тоа време. Со неговата втора сопруга, Соња, има две ќерки, едната од нив е Јелена, која пееше некое време, тие снимија и дует.
Мики беше пронајден мртов во станот каде што живеел како закупец во Белград.
– Ми беше многу тешко кога почина, му кажав дека е еден од седумте милиони луѓе кои најмногу работат на своја штета. Сакаше да пие и јаде мрсна и солена храна, имаше многу притисок, а на крајот заврши како станар во стан на Баново Брдо. Мојата сопруга постојано подготвуваше храна, па секој втор или трет ден му ја носам и секогаш го викам по телефон и еден ден не ми се јави, го повикав сопственикот на станот каде што живееше и му реков да дојде таму и да го донесе клучот, веќе се качив во колата и се упатив кон Баново Брдо. За жал, го најдовме на подот, веднаш повикавме брза помош. Докторот рече дека станува збор за тежок мозочен удар, да бев пристигнал порано, можеби ќе го спасев.
The post Тој беше една од најголемите ѕвезди на Југославија, а почина во Белград како подстанар: „Го најдовме на подот…“ appeared first on Во Центар.
