Човекот со име Марко Екмеџиќ, ја раскажа приказната за беда од која застанува кнедла во грло. Станува збор за еден старец кој се нашол во незгодна ситуација поради неможноста да плати на каса, а ние ќе ви ја пренесеме приказната во целост.- Вчера бев во продавница, а пред мене имаше некој старец од 80 години. Два домати, тиква, кило брашно, кило шеќер и по некоја ситница, ништо премногу вредно. Продавачката пресмета околу 1200 динари.
Старецот превртува целиот паричник, а во него само метални пари. Продавачката ги пребројува парите и доаѓа скоро до 1000 динари. Не е доволно. Го прашува старецот дали може да остави нешто на страна, додека не донесе остаток од парите, или да одбие нешто од сметката. Тој ѝ вели да не остава ништо бидејќи тој и бабата повеќе немаат пари, па тргни нешто од сметката. Ги остава двата домати и тиквичките и прашува што уште да остави.
Јас на продавачката ѝ давам 200 динари и велам врати му ги намирниците на господинот. Старецот уште пребарува по џебовите, да најде некоја пара плус. Ѝ враќа на продавачката, а со поглед и ѝ вели: „Навистина немам ништо повеќе во џебовите, земете нешто од тоа што сакав да го купам.
Продавачката му соопштува дека јас сум го додал остатокот, а тој ме погледна збунето, а потоа ми рече:
– Јас сега што треба да правам?
– Ништо, јас му одговорив.
– Земете ги намирниците и одете дома, сè е во ред.
Но мене ова никогаш не ми се случило, не знам што треба да правам и гледа збунето во продавачката.
А продавачката му одговара: „Ете сè уште има добри луѓе“.
Старецот го погледнува човекот и му вика:
– Ве молам барем дајте ми го вашиот телефонски број или адреса, па ќе ви ги вратам тие 200 динари кога ќе имам, рекол старецот.
– Нема потреба ништо да правите. Земете ги намирниците и одете дома. Подгответе ручек и одморете се.
Тие официјално и се запознале, си размениле неколку добри зборови и секој заминал на своја страна…- Вчера бев во продавница, а пред мене имаше некој старец од 80 години. Два домати, тиква, кило брашно, кило шеќер и по некоја ситница, ништо премн
