Еднаш Насрудин Хоџа сретнал намуртен човек со вреќа на грбот како оди по улицата кон градот.„Што не е во ред?“, го прашал.
Човекот ја кренал својата скината вреќа и се пожали:
„Се што поседувам на овој свет едвај ја исполнува оваа бедна, валкана вреќа.
„Штета“, рекол Насрудин и ја зграбил вреќата од рацете на човекот и истрчал низ улицата со нејзе.
Човекот се зачудил. Откако изгубил се што имал, почнал да плаче и уште по беден од претходно, продолжил да оди кон градот.
Во меѓувреме, Насрудин истрчал и ја ставил торбата на човекот на улица за кутриот човек да ја најде.
Кога човекот видел дека неговата вреќа стои на патот пред него, се насмеал и целиот радосен извикал:
О, мојата вреќа! Мислев дека засекогаш ја изгубив!
Гледајќи низ грмушките, Насрудин се насмеал:
„Ете, тоа е еден од начините да се усреќи некој!“.„Што не е во ред?“, го прашал.
Човекот ја кренал својата скината вреќа и се пожали:
„Се што поседувам на ов
