Човекот најмногу сака слобода. Човекот копнее по слобода. Слободата е суштинското јадро на човечката свесност: љубовта е на периферијата, а слободата е во центарот. Кога и двете работи ќе се остварат, во животот нема простор за каење. Но, тие се остваруваат заедно, никогаш одвоено.
Луѓето се обидувале да остварат љубов без слобода. Но, тогаш љубовта носи сѐ повеќе страдање и сѐ поголемо ропство. Тогаш љубовта не е она што човек очекувал да биде, таа се претвора во сосема спротивното. Таа ја разорува надежта, ги уништува сите очекувања и животот станува пустош – тапкање во темнина и никогаш не се пронаоѓа огнот.
Љубовта без слобода природно тежнее кон посесивност. А во оној момент кога влегува посесивноста, почнувате да создавате окови и за другите, но и за себе – затоа што не можете да поседувате друга личност, а другата личност да не ве поседува вас. Не можете да направите роб од некој човек, а притоа и самите да не станете роб. Сѐ што им правите на другите, го правите и на себе.
- Како редовната консумација на кефир може да придонесе за здравјето на цревата, коските и метаболизмот
- Во Европа се води голема борба за центрите за податоци: Вредноста на овие бизниси се мери во милијарди, еве зошто
- Обединетото Кралство развива ракети со долг дострел за Украина
- УЛТИМАТУМ ОД КИЕВ! Зеленски остро му се закани на Лукашенко: „Имаш една недела или ние ќе…“
- Апокалиптични сцени во Австрија и Словенија, вклучени аларми! Бурата создаде хаос, а сега доаѓа нов проблем: Жештината нема да стивне до јули (ФОТО/ВИДЕО)
- Роналдо реагираше на критиките по ремито со ДР Конго: „Фокусирајте се на она што можете да го контролирате“
- Охрид од денеска со директна авионска линија до Виена
- Пронајден возачот што удри девојче и избега од местото на несреќата
- Нетанјаху ја оспорува Белата куќа, одбива да ги повлече трупите од јужен Либан: „Ќе удриме повторно силно“
Тоа е основниот принцип кој треба да го разберете: Љубовта без слобода никогаш не носи исполнување.
А постојат и луѓе кои се обиделе со другата крајност: слобода без љубов. Тоа се монаси, ескаписти, луѓе кои се откажале од светот. Плашејќи се од љубовта, затоа што таа носи ропство, тие ги отфрлиле сите ситуации во кои љубовта може да расте, да се случи и ситуации кога љубовта е сосема можна. Тие побегнале во осаменоста. Нивната самотија никогаш не се развила, таа станала осаменост. А осаменоста е негативна состојба: целосно празна и тажна.
Човек може да биде сам, но тоа не значи дека ќе биде и осамен. Самотијата е физичка самотија, а осаменоста е духовна самотија. Ако сте побегнале од светот поради страв, ќе бидете осамени, светот ќе ве прогонува, ќе ве опкружуваат сите видови желби. Ќе патите од милион кошмари, затоа што сѐ што сте напуштиле не може туку-така да се отфрли.
Ошо – „Книга на мудроста“
