Членовите на кланот Кавачки се заинтересирани за купување вредни предмети од поранешната резиденција на Тито, Ловќенка, во Мељине, па за таа цел ангажирале бизнисмен од Цетиње да ја заврши работата во нивно име, според извори на „Вијести“ од безбедносниот сектор.
Еден од соговорниците вели дека овој човек од Цетиње, по предлог на одредени лица, изразил интерес да купи голема количина од тоа богатство – околу 90 килограми антиквитети изработени од сребро и слонова коска, односно садови, слики и други уметнички дела.
„Тој е само продолжена рака во тој бизнис. Тие вредни предмети можат да се продадат на пазарот по висока цена“, рече изворот.
Исто така, се вели дека тајните агенти, во исто време, дознале дека мал инвентар – тегли, бакар, слики… бил отстранет од поранешната резиденција на Тито со години.
Наводно, меѓу оние кои се оперативно осомничени за кражба на вредни предмети, има неколку лица кои биле вработени во болницата Мељине во времето на приватизацијата на таа здравствена установа и такви кои имале неограничен пристап до вилата.
Според еден од соговорниците, јавната полиција е исто така запознаена со оваа информација.
„Со оглед на позициите на кои биле ангажирани, важно е да се испита дали овие лица, преку злоупотреба на службените позиции и кражба, стекнале нелегална корист“, рече изворот.
Полициската управа не одговори дали истражува исчезнување на вредни предмети и инвентар од поранешната резиденција на Тито, Ловќенка, во Мељини.
„Ако е така, кога беше отворена таа истрага? Дали е утврдено дека сè недостасува од тој објект и која е проценетата вредност на исчезнатите предмети? Дали некој од поранешните вработени беше сослушан во таа истрага“, беа испратени прашања до UP на кои не беше одговорено.
Вилата Ловќенка, резиденцијата на доживотниот претседател на поранешната СФРЈ, Јосип Броз Тито, се наоѓа во рамките на Општата болница во Мељине.
Зградата со четири луксузни станови е изградена на почетокот на осумдесеттите години од минатиот век, кога вилата „Галеб“ во Игало била и втора резиденција на Тито.
Сепак, тој никогаш не престојувал таму, туку седниците на Врховниот совет за одбрана на СФРЈ, подоцна СРЈ, се одржувале во вилата.
Вилата била користена за остатокот од републиканските и федералните политички и воени лидери.
Меѓу по„видените“ гости беа Борис Тадиќ и Небојша Павковиќ, тогашни министри за одбрана на СРЈ, поранешната вршител на должноста претседателка на Србија Наташа Мичиќ, раководители на Министерството за внатрешни работи од Белград и неколку странски државници.
Во 2008 година, комплексот во кој се наоѓа Центарот на воено-медицинските установи во Мељини беше продаден на конзорциум предводен од „Атлас груп“ за околу 5,6 милиони евра.
Во 2013 година, вилата беше изнајмена на Азмонт од Азербејџан за три години.
„Азмонт студио центарот“ се наоѓал во вилата, архитектонската и дизајнерска компанија „Харпер Дауни“ од Лондон, партнер на „Азмонт“, работела на проектот на туристичкиот комплекс Портонови, на местото на поранешната воена касарна во Кумбор.
„Вијести“ уште тогаш објави дека проектот на комплексот предвидувал уривање на вилата Ловќенка поради, како што беше објаснето, „нестабилност и лизгање на земјиштето“.
Според договорот, комплексот Мељина требало да биде завршен за две години, но тоа не се случило.
Вилата Ловќенка останува еден од заборавените артефакти на поранешна Југославија – изградена како симбол на државна моќ и луксуз, а сега оставена на заборав.
Резиденции расфрлани низ цела поранешна Југославија
Резиденциите на Тито беа расфрлани низ цела поранешна Југославија – од Брион и Купар, преку Караѓорѓев и Бледското Езеро, до Игал, Мељин и други скриени заливи на Јадранското Море.
Тие беа изградени како дискретни, но раскошни точки на моќ: со приватни плажи, кино сали, ловишта, базени, специјални марини за јахти и хелиодроми, далеку од очите на јавноста, но блиску до клучни точки на политиката и безбедноста.
Во нив се одржувале не само одмори и приеми, туку и најважните состаноци на југословенското партиско и воено раководство, тивки состаноци со светски државници, договори што ретко се запишувале во записници.
Луксузот се одразуваше во скап мебел, уметнички дела, кристал и порцелан, но и во специјално обучен персонал и супериорна логистика што го придружуваше секое патување.
Парадоксот на Титовите вили е во тоа што тој речиси никогаш не стапнал во некои од нив – тие биле завршени доцна, изградени „за секој случај“ или само повремено користени од други функционери.
По распадот на Југославија, некои од овие згради станаа хотели, некои беа издадени под наем на инвеститори, а многу останаа заробени помеѓу транзицијата, приватизацијата и заборавот, претворени во неми споменици на конечното издание на југословенскиот сон за моќ, луксуз и уникатност.
The post КАВАЧКИОТ КЛАН ВО ЛОВ ПО БОГАТСТВОТО НА ТИТО! Ангажирале бизнисмен од Цетиње да го направи ова – сакаат вредни предмети од вилата во Мељина (ФОТО) appeared first on Во Центар.
