Коментаторот за надворешна политика на „Гардијан“, Сајмон Тисдал, во својот авторски текст изнесува многу остра и лична критика кон рускиот претседател Владимир Путин и американскиот претседател Доналд Трамп, тврдејќи дека нивните одлуки се катастрофални не само за Украина, туку и за Русија, САД и пошироката меѓународна безбедност.
Според Тисдал, Британците кои сметаат дека се управувани од некомпетентни политичари треба да гледаат на Путин и Трамп „за да имаат перспектива“. Тој тврди дека Путин систематски ја уништува сопствената земја преку војна по свој избор, што е економска, финансиска, геополитичка и човечка катастрофа за Русија која се продлабочува со секој изминат ден.
Трамп, пишува Тисдал, од свои нејасни причини, му понуди на Путин политички спас минатата недела, но рускиот претседател го отфрли. „Овие двајца будали совршено се заслужуваат еден со друг“, смета коментаторот на Гардијан.
„Путин страда од неоимперијални фантазии“
На преговарачката маса во Москва, според толкувањето на Тисдал, бил таканаречениот мировен договор кој де факто би ја наградил руската агресија, би предал голем дел од украинската територија, сериозно би ја поткопал независноста на Киев и би ја ослабнал одбраната на Украина од идни напади.
Тисдал е убеден дека таков договор со Трамп би ги поделил САД и Европа, можеби фатално би го ослабнал НАТО, би ја рехабилитирал руската економија и веројатно би ја соборил владата на Володимир Зеленски. Сите овие, нè потсетува Тисдал, се клучни руски воени цели.
Сепак, Путин рече „не“ затоа што, според авторот, тој страда од неоимперијални фантазии и опсесија со сопственото политичко наследство. Тој е убеден дека може да добие сè, па дури и повеќе, со продолжување на војната. Тисдал тврди дека Путин го убедил Трамп дека руската победа е неизбежна и дека „лукавите Европејци“ се вистинските поттикнувачи на војна. Но, оваа претпоставка, пишува тој, е погрешна.
Речиси четири години по почетокот на инвазијата, Путин е сè уште заглавен во калта и мразот на Донбас, според Тисдал, додека во Русија ситуацијата се влошува. По две години раст поттикнат исклучиво од воените трошоци, приходите од нафта и гас, кои сочинуваат до 50% од владините приходи, се намалија за 27% на годишно ниво, а рецесијата е на повидок.
„Украина ги идентификуваше слабите точки на Русија“
Инфлацијата е околу 8%, каматните стапки надминуваат 16%, буџетскиот дефицит расте, повеќе од половина од ликвидните државни средства од националниот фонд за богатство се потрошени од 2022 година, државните компании натрупуваат долгови, странските инвестиции се распаднаа, а трошоците за увоз на стратешки стоки се зголемија за 122%. Сето ова, истакнува Тисдал, служи за финансирање на војната. Дури и вотката поскапе за 5%.
Тисдал пишува дека притисокот постојано се зголемува. Украина идентификувала слаби точки: руски рафинерии, цевководи и „флота во сенка“ од танкери што транспортираат нелегален извоз на нафта. Украинските сили редовно напаѓаат енергетски објекти длабоко во Русија, предизвикувајќи паника и недостиг на гориво.
Исто така, според Тисдал, енергетските гиганти Роснефт и Лукоил се соочуваат со проблеми бидејќи азиските купувачи, вклучувајќи ги и оние во Кина, се обидуваат да ги избегнат секундарните санкции на САД. Авторот смета дека економскиот пад на Русија се совпаѓа со драматичен пад на нејзиното геополитичко влијание.
„Путин не успеа да ја освои Украина“
Додека беше заглавена во Украина, Москва беспомошно гледаше како Сирија се свртува кон Западот, а Иран станува цел на американските и израелските напади. Сега и Венецуела залудно бара руска поддршка. Односите со Кина, пишува Тисдал, се сведени на однос во кој Русија е понижениот помлад партнер.
За време на неодамнешната посета на Индија, Путин, рече тој, изгледал како слаб преговарач во земја која, под американски притисок, сега ја бојкотира руската нафта. Наративот дека „Русија победува“, тврди Тисдал, се потпира на наводни успеси на бојното поле.
Советникот на Путин, Јуриј Ушаков, дури рече дека неодамнешните територијални поместувања имале „позитивен ефект“ врз преговорите. Тисдал го нарекува ова заблуда. Придобивките, вели тој, се маргинални. И покрај ненадејната инвазија и огромната супериорност во човечката сила и технологијата, Путин не успеа да ја покори Украина.
Цената на тој неуспех се мери со ужасните руски загуби, повеќе од 280.000 убиени или ранети во првите осум месеци од 2025 година, или вкупно околу еден милион.
Тој се повикува на тезите на независен новинар
Клучното прашање, според Тисдал, е: колку долго рускиот народ ќе толерира диктатор одговорен за масовно убиство, труење во Солсбери и воени злосторства, кој сега се заканува со војна со Европа? Тој укажува на циничните финансиски стимулации и компензација за жртвите што им се нудат на сиромашните волонтери од руралните средини, чиј просечен животен век на бојното поле е 12 дена.
Како дополнителен удар, плаќањата се намалени поради намалување на буџетот. Тисдал, исто така, го цитира независниот новинар Алексеј Ковалев, кој тврди дека воените трошоци привремено маскираат децении занемарување, „нудејќи социјална мобилност преку масакр“.
Ковалев предупредува дека откако ќе заврши војната, Русија би можела да биде погодена од масовна социјална криза, од која Кремљ се плаши и поради што ги потиснува јавните и онлајн несогласувањата. Според Тисдал, ова е и причината зошто Путин не сака да ја заврши војната.
„Русија е неуништлива“
Тисдал го завршува текстот критикувајќи ја политиката на Трамп кон Украина. Тој верува дека од самиот почеток американскиот претседател направил отстапки кон Русија, го нападнал Зеленски и ги суспендирал испораките на оружје, со што ја ослабнал Украина. Тисдал ја гледа желбата на Трамп да се прикаже како миротворец, изборот на роднини и блиски соработници како неформални пратеници и обидите за маргинализирање на Европа како потези што му помагаат и го охрабруваат Путин.
Според него, мешањето на Трамп ја продолжува војната. Тој заклучува дека тој треба да се повлече, додека Европа и НАТО треба да ја зголемат воената помош за Украина, да обезбедат репарациски кредити од запленетиот руски имот, построго да ги спроведуваат енергетските санкции и порешително да реагираат на саботажи и сајбер напади.
Конечно, Тисдал истакнува дека Русија како земја е „премногу голема за да пропадне“ и дека нејзината историја покажува дека е неуништлива. Но, Путин, пишува тој, е победлив. „Тој губи, а не победува. И порано или подоцна, како царевите и тоталитарните владетели пред него, Русија чие име го слави ќе го изгризе и ќе го исплука“, предвидува тој.
The post Гардијан: Путин губи appeared first on Во Центар.
