Француски морски археолози открија масивен подводен ѕид покрај брегот на Бретања, кој датира од околу 5000 година п.н.е.
Тие веруваат дека ѕидот би можел да биде од општество од камено доба чие исчезнување под покачувањето на нивото на морето е потеклото на локалниот мит за потонат град, јавува Би-Би-Си.
Кога бил изграден на островот Сена на западниот врв на Бретања, ѕидот би бил на брегот – помеѓу ознаките за висока и ниска плима. Денес е под девет метри вода, бидејќи островот се намалил на дел од својата поранешна големина.
Ѕидот е во просек широк 20 метри и висок два метра. Во редовни интервали, нуркачите пронаоѓале големи гранитни камења, или монолити, кои се издигале над ѕидот во две паралелни линии.
Се верува дека првично биле поставени на карпеста подлога, а потоа околу нив бил изграден ѕид од плочи и помали камења. Ако хипотезата за стапица за риби е точна, тогаш линиите на испакнати монолити би потпорувале и мрежа направена од стапчиња и гранки за фаќање риби како што се повлекувала плимата.
Со вкупна маса од 3.300 тони, ѕидот сигурно бил дело на значајна населба. И со оглед на тоа што траел 7.000 години, очигледно бил исклучително цврста структура.
„Изградена е од многу структурирано ловџиско-собирачки општество, вид кој станал седентарен кога ресурсите го дозволиле тоа. Или била изградена од едно од неолитските популации кои пристигнале тука околу 5.000 година п.н.е.“, рече археологот Иван Пајлер.
Ѕидот бил откриен откако локалниот геолог Ив Фуке ги проучувал мапите на подводните длабочини направени со најновата радарска технологија.
Во труд објавен во Меѓународното списание за наутичка археологија, авторите претпоставуваат дека ваквите места може да бидат извор на локални бретонски легенди за потонати градови.
The post Легендата за потонатите градови оживеана: Во Франција е пронајден подводен ѕид за кој се смета дека е стар 7.000 години appeared first on Во Центар.
