Кога Владимир Путин ја нападна Украина, тој им вети на Русите дека нивната армија ќе маршира кон запад и ќе уништи сè што ќе ѝ се најде на патот, исто како што Советскиот Сојуз некогаш ја уништи нацистичка Германија. Денес, рускиот претседател оправда само половина од тоа фалење. Војната за која Путин веруваше дека ќе заврши за три дена траеше подолго оваа недела отколку што Москва се бореше против нацистите, објавува ПОЛИТИКО.
И како тоа да не беше доволно лошо, како што Русија навлегува сè подлабоко и подлабоко во Украина, глобалната мрежа на сојузници што Путин ја градеше две децении почнува да се распаѓа – ставена на сериозен тест од неочекувано агресивната политика на американскиот претседател Доналд Трамп .
Она што требаше да биде молскавична операција се претвори во исцрпувачка војна на исцрпување. Времетраењето на конфликтот сега ги надмина 1.418 дена што му беа потребни на Советскиот Сојуз за да го запре напредувањето на нацистите и да ја потисне германската армија од Москва до Берлин.
Во речиси четиригодишна војна во Украина, Москва освои само мал дел од територијата, по цена од околу 1,1 милион руски жртви и сè посериозни немири во земјата. Овој месец, околу 600.000 жители на рускиот пограничен регион Белгород останаа без електрична енергија по украинскиот ракетен напад.
На меѓународно ниво, се чини дека Путин може да направи многу малку за да спречи неговите сојузници да паднат еден по еден.
Кремљ е во дефанзива на Блискиот Исток од крајот на 2024 година, кога падот на режимот на Башар ал-Асад во Сирија ја остави Русија без сигурен партнер во регионот.
Се чини дека Москва не успеа да го заштити дури ни својот најблизок сојузник во Јужна Америка, кога САД претходно овој месец го затворија венецуелскиот претседател Николас Мадуро – политичар кој имаше дисциплинирани посети на Москва, вклучително и на Парадата на победата на Путин минатиот мај.
Русија не беше во можност да спречи дури ни преседан: запленувањето од страна на САД на танкер за нафта под руско знаме.
Само пред една година, Путин потпиша 20-годишен договор за стратешко партнерство со Техеран. Денес, тој режим – кој ја снабдуваше Русија со смртоносни беспилотни летала „Шахед“ за војната во Украина – се соочува со масовни протести, додека Трамп отворено алудира на можноста за воена интервенција.
Крајот на една ера
Русите го забележаа ова.
„Цела ера завршува“, напиша во неделата провоен воен блогер кој пишува под псевдонимот Максим Калашников, одразувајќи го растечкото незадоволство во Русија.
Според него, руските власти потрошиле премногу време создавајќи слика за земјата како голема сила, наместо всушност да работат на тоа да ја направат таква. Ветувањето дека „можеме да станеме тоа“, заклучува тој, не е исполнето.
Новинари блиски до иранскиот режим објавија дека Москва во последните недели испорачала руски оклопни возила „Спартак“ и борбени хеликоптери во Иран, што веројатно ќе помогне во смирувањето на протестите, изјави Никита Смагин, експерт за односите Русија-Иран и соработник во Фондацијата Карнеги за меѓународен мир.
– Но, Иранците немаат илузии: ако ситуацијата стане навистина критична, Русија едноставно ќе се повлече, како што направи во случајот со Башар ал-Асад – рече Смагин, потсетувајќи на падот на сирискиот режим во 2024 година и бегството на Асад во Русија.
Реалноста, вели поранешниот руски дипломат Борис Бондарев, е дека алијансата што се претставуваше како алтернатива на Москва на Западот отсекогаш била во голема мера фикција.
„Ниту Венецуела ниту Иран не се дел од која било руска империја“, рече тој.
По инвазијата на Украина, додаде тој, важно е Русија да покаже дека не е сама – но тоа е пропаганда.
Смагин истакнува дека договорот меѓу Иран и Русија намерно не вклучува клаузула за меѓусебна одбрана, опишувајќи го нивниот однос како „стабилен“, но исполнет со „длабока недоверба“.
– Ова не се вистински сојузници, туку стратешки партнери од нужда, бидејќи обете страни имаат многу малку други опции – вели тој.
Пропагандите на Кремљ се обидоа да ја прикажат ситуацијата во позитивно светло, тврдејќи дека наводното непочитување на меѓународното право од страна на Америка само потврдува дека Русија имала право да ја нападне Украина.
Други коментатори ги потценуваат односите со сојузниците на Русија или ги истакнуваат разликите помеѓу Втората светска војна и војната во Украина за да го оправдаат недостатокот на резултати. Не е дека руската војска е слаба, тврдат тие – Русите едноставно не се толку ангажирани како што беа некогаш.
Самиот Путин сè уште не ги коментирал настаните ниту во Венецуела ниту во Иран, држејќи се до вообичаената практика да им ги остава лошите вести на подредените, вели Бондарев.
Сепак, додава тој, Кремљ веројатно ги гледа американските потези, од Венецуела до запленувањето на танкерите, како обид да ја турне Русија во ќош.
За да покаже дека не се предава на притисокот, Русија ќе бара начини да ја демонстрира сопствената сила, првенствено во Украина – како што беше лансирањето на хиперсоничната ракета „Орешник“ минатата недела.
Скромно или не, предупредува Бондарев, не треба да очекуваме омекнување на рускиот став: „Дури и кога е слаба, владата на Кремљ сака да покаже дека е силна“, заклучува тој за ПОЛИТИКО.
The post Русија под лупа, пристигна остра анализа: „Проектот на Путин за голема сила се соочува со КРАЈ НА ЕДНА ЕРА“ appeared first on Во Центар.
