Случајот со Елфета Весељи, која беше осудена за бруталното убиство на момчето Слободан Стојановиќ, повторно ја вознемири јавноста по наводите дека таа има можност да биде ослободена од затвор. Млаѓан Црквењаш и Добрица Куцаловиќ за Курир зборуваа за трагедијата што сè уште го повредува семејството по повеќе од три децении.
Повеќе од три децении по бруталното убиство на момчето Слободан Стојановиќ , случајот што остави неизбришлива рана врз семејството повторно се најде во центарот на вниманието на јавноста. Елфета Весељи, која беше судски осудена за убиство на невино момче , според јавно објавените обвинувања, го напушта затворот Тузла од пет до седум дена во месецот, без посебен надзор, и слободно се движи меѓу луѓето, па дури и во близина на места каде што живеат Срби и семејството на убиеното дете.
Млаѓан Црквењаш, член на семејството на убиениот Слободан Стојановиќ, и Добрица Куцаловиќ, претседател на ДНС Зворник, кои беа гости во емисијата „Пулс оф Србија Викенд“ што ја води водителката Милица Јанковиќ, зборуваа за случајот што сè уште предизвикува шокантни реакции по повеќе од 30 години, за прашањето на правдата и односот на институциите кон жртвите.
„Јавноста не знаеше што се случува“
Добрица Куцаловиќ истакна дека информациите за објектите што Елфета Весељи наводно ги користи во затворот стигнале до јавноста благодарение на поранешниот министер за безбедност на Босна и Херцеговина, Ненад Нешиќ .
– Претседателот Ненад Нешиќ ги добил информациите од луѓе блиски до него кои му ги доставиле. Тие се доверливи и токму нашата активност го наведе Министерството за правда да испрати вонредна инспекција во Казнено-поправниот дом Тузла . Таа се движи низ Илиџа, каде што многу луѓе ја познаваат и каде што ја гледаат секој ден. Сепак, проблемот не е само што таа се движи, туку и што луѓето од таа област честопати дури и не знаат што се случило и мислат дека правдата е задоволена – рече Куцаловиќ.
Како што додаде, општеството не смее да ги заборави своите жртви .
– Низ историјата, честопати сме молчеле за нашите жртви, поради желбата да живееме нормално, поради помирување и сè друго. Но, тоа не е добро. Треба да се сетиме кој што направил, не за да мразиме, туку за да не се повторат вакви работи никогаш повеќе. Ако ги заборавиме нашите жртви, ризикуваме да ги повториме истите страдања – рече Куцаловиќ.
„Разликата помеѓу законот и правдата“
Зборувајќи за пресудата против Елфета Весеља, Куцаловиќ рече дека мора да се направи разлика помеѓу она што законот го дозволува и она што луѓето го доживуваат како правда.
– Прво на сите, треба да се направи разлика помеѓу законот и правдата. Според законот, можеби е можно некој да добие одредена казна, но прашањето е колку е таа праведна. Кога зборуваме за Судот на Босна и Херцеговина и луѓето од Подриње, имаме голем број војници на Армијата на Република Српска кои поминале низ судења и добиле огромни казни. Многумина од нив не обвинија ни приближно колку што обвини Елфета Весељи, а таа доби само 13 години . За мене, тоа не е само правно прашање, туку и порака што се испраќа – рече тој.
Според него, случајот со Слободан Стојановиќ не смее да се заборави.
– Не смееме да го заборавиме Слободан, но не затоа што мразиме некого, туку за да не се повтори тоа. Треба да ги научиме нашите деца што се случило, кој умрел и како се случило. Секој што сторил зло, без оглед на тоа од која страна доаѓа, мора да биде запаметен – рече Куцаловиќ.
Тој зборуваше и за прашањето на одговорноста.
– Клучното во овој процес е што никој не беше одговорен за командна одговорност . Таткото на Слободан молеше да го заменат, да го вратат, тој понуди сè. Му беше кажано дека момчето ќе биде пуштено на слободна територија, но тоа не се случи. Дури една година подоцна беше пронајдено телото на момчето, а потоа се виде обемот на тој злостор – рече Куцаловиќ.
Тој особено емотивно зборуваше за фактот дека, според извештаите од емисијата, Елфета Весељи се појавува во областа Илиџа , каде што доаѓаат и семејства од Источно Сараево.
– Во Источно Сараево има помал базен, но во Илиџа има подобри услови и многу луѓе одат таму. Не затоа што ги мразат своите соседи, туку затоа што се навикнати да живеат едно до друго. Но, замислете сега дете од 10, 12 или 13 години кое оди на тој базен, а до него седи жена која брутално го убила детето. Токму ова предизвикува страв и неверица – рече Куцаловиќ.
„Би умрела повторно…“
Најтрогателниот дел од емисијата беше разговорот со Млаѓан Црквењаш , член на семејството на убиениот Слободан Стојановиќ, кој зборуваше за болката на едно семејство кое живее со последиците од злосторството повеќе од три децении.
Зборувајќи за мајката на Слободан, Деси, Црквењаш не можеше да ги скрие своите емоции.
– Покојната Деса беше жена херој. Таа го заврши својот живот, а да не зборуваме, таа умре за Слободан . Таа толку многу страдаше за него што едноставно го заврши – рече Црквењаш.
Кога ја прашале како би реагирала на пресудата со која Елфета Весељи беше осудена на 13 години затвор, неговиот одговор бил краток и трогателен:
– Таа повторно би умрела. Сто проценти. Ова не е само срамно и неприфатливо. Кога ме поканивте во емисијата, ги препрочитав и првостепената и второстепената пресуда и се сетив на сè. Не се чувствував добро. Човек повторно се враќа на сè низ што поминало тоа семејство – рече тој.
Црквењаш, исто така, рече дека судбината на Слободан го охрабрила да напише сценарио за филм за страдањето на српските цивили во близина на Сребреница.
– Дојдов во Коњевиќ Поље и таму слушнав различни приказни, како од луѓе што се вратиле, така и од Срби што ги преживеале страдањата. Сè се собра во мене со текот на годините и еден ден добив инспирација да напишам сценарио. Филмот се вика „ Слободан “ и започнува од неговото заробување до моментот кога е пронајдено неговото тело. Вклучува и други страдања на српски цивили во близина на Сребреница, Глоѓанско брдо, Кравица, Скелани и други места – рече Црквењаш.
Како што заклучи, сеќавањето на Слободан мора да остане трајно.
– Тоа е слободен симбол. Неговата судбина покажува колку е важно да не ги заборавиме нашите жртви и да зборуваме за нив – рече Црквењаш.
Да ве потсетиме, Слободан Стојановиќ, дванаесетгодишно момче од Доња Каменица кај Зворник , исчезна во летото 1992 година кога се врати да го земе своето куче. Според пресудата на Судот на БиХ, за неговото убиство беше осудена Елфета Весељи, припадничка на единицата на Армијата на БиХ .
За време на судскиот процес, беше утврдено дека Слободан бил заробен, по што бил брутално мачен и убиен . Неговото тело е пронајдено дури една година подоцна, во јули 1993 година , кога припадници на војската на Република Српска ги пронајдоа останките од момчето. Обдукцијата откри тешки повреди што укажуваат на бруталноста на злосторството.
Весељи беше осуден на 10 години затвор во прв степен , а по жалбената постапка, казната му беше зголемена на 13 години . Случајот со убиството на Слободан Стојановиќ остана еден од најшокантните примери за страдањето на децата за време на војната во Босна и Херцеговина , а неговото семејство сè уште зборува за неправдата и потребата неговото име и судбина да не бидат заборавени.
The post ЕЛФЕТА ЗВЕРСКИ ГО УБИ СЛОБОДАН(12), му ги отсече ушите, му го сечече скалпот, му стави куршум во главата, а сега слободно шета низ Илиџа: „Оди на базен, седи до децата“ appeared first on Во Центар.
