Од негирање и гнев до тага и прифаќање, емоционалниот пат не е ист за секого.
Разводот ретко завршува кога ќе се потпишат документите. За многу луѓе, тогаш започнува сложен емоционален процес, кој вклучува неверица, гнев, тага, надеж и, на крајот, прифаќање на ново поглавје во животот.
Дури и кога одлуката за развод се разгледува долго време, соочувањето со фактот дека бракот е завршен може да биде многу тешко.
Психолозите често го гледаат разводот како форма на загуба, па затоа може да донесе емоции слични на оние што ги доживуваме за време на големите животни промени. Не секој поминува низ истите фази, ниту по ист редослед, но некои шеми можат да ни помогнат подобро да разбереме што се случува.
Еден од моделите опишува пет можни фази по разводот – од негирање и гнев, до обид за поправање на работите, тага и прифаќање, пренесува Телеграф.
1. Негирање – „Ова всушност не се случува“
Првата реакција може да биде негирање. На овој начин, психата се обидува да се заштити од големиот емоционален товар и да му даде време на лицето да го процесира она што се случило.
Дури и кога се очекуваше развод, може да биде тешко целосно да се прифати дека заедничкиот живот е завршен. Лицето може да се надева дека работите ќе се вратат како што биле порано или дека одлуката може да се промени.
Негирањето не е нужно негативно, но станува проблем ако трае предолго и лицето одбива да се соочи со реалноста.
2. Лутина – појава на потиснати емоции
Кога ќе помине почетниот шок, честопати се појавува лутина. Може да биде насочена кон поранешниот партнер, кон себеси, околностите, семејството, па дури и кон луѓето кои се обидуваат да помогнат.
Може да се појават прашања како што се: „Зошто ми се случи ова?“ или „Како стигнавме до тука?“.
Иако е непријатен, гневот може да биде дел од процесот на справување. Важно е да го изразите без да си наштетите себеси или на другите.
3. Преговори – обид да се сврти сè наопаку
По лутината, може да дојде фазата на преговарање. Лицето почнува да размислува што можело да направи поинаку или како можело да ја промени ситуацијата.
Се појавуваат мисли од типот „што ако…“ и се прават обиди да се најде начин да се спаси бракот. Во оваа фаза, одлуките често се преиспитуваат и се појавуваат сомнежи дали разводот бил правилен избор.
4. Тага и депресивно расположение – соочување со реалноста
Кога ќе стане јасно дека минатото не може да се поправи, може да се појави длабока тага.
Осаменост, недостаток на мотивација, чувство на празнина и страв од иднината се вообичаени. Поддршката од пријателите и семејството може да биде многу важна во овој период.
Ако тагата стане толку интензивна што се меша во секојдневното функционирање, може да помогне разговорот со психотерапевт или друг професионалец за ментално здравје.
5. Прифаќање – насочување на нашиот поглед кон иднината
Прифаќањето не значи дека сите негативни емоции се исчезнати или дека она што се случило е заборавено.
Тоа значи дека лицето повеќе не се обидува да ја промени реалноста по секоја цена. Тие почнуваат да прифаќаат дека дел од нивниот живот е завршен и постепено го насочуваат вниманието кон она што следува.
Потоа се создава простор за нови планови, врски, интереси и поинаков секојдневен живот.
Овие фази не се тврдо и едноставно правило. Некој може да прескокне една фаза, да се врати на претходната или да доживее неколку од нив истовремено. Емоционалното закрепнување по разводот нема универзален рок – секој се справува со промената на свој начин.
The post Најтешкиот дел од разводот доаѓа потоа: Пет фази што многу луѓе не ги очекуваат appeared first on Во Центар.
