На социјалните мрежи се појави целосната снимка од насилството врз 32-годишниот Кристијан Јосип Периш, кој почина во психијатриската болница „Свети Иван“ во Загреб. На видеото се гледа како медицински техничари го тепаат и му ставаат перница на лицето додека е врзан за болничкиот кревет.
Хрватските медиуми објавија и нови детали за неговите последни часови, меѓу кои и кои лекови ги примил, како течеле обидите за реанимација и какви разлики има меѓу извештајот на болницата и полициските белешки.
Периш почина на 21 октомври, а четворицата медицински техничари се осомничени за неговата смрт. Сите се во истражен затвор и добиле вонредни откази.
Директорката на Клиниката за психијатрија „Свети Иван“, Мајда Грах, во допис до Министерството за здравство од саботата ги опишала постапките на медицинскиот персонал, интервенциите на полицијата и обидите да му го спасат животот на Периш. Документот му бил доставен на хрватскиот портал „Индекс“, кој претходно објави и делови од полицискиот извештај за снимките од надзорните камери.
Целосното видео од инцидентот можете да го погледнете овде.
Две различни верзии
Според директорката, Периш пристигнал во болницата на 21 октомври околу 14:30 часот, придружуван од екипа на Итната помош и од двајца полицајци. Таа тврди дека бил многу вознемирен, вербално агресивен и им се заканувал на вработените. Тој наводно одбивал да остане во болница поради лошите искуства од претходните лекувања и стравот повторно да биде сместен на затворено одделение.
Грах наведува дека полицајците не им помогнале на вработените при неговото сместување, иако тие побарале дополнителна помош. Според нејзиниот опис, Периш во еден момент покажал метален боксирач и клешти, поради што персоналот проценил дека претставува сериозен безбедносен ризик.
Но, полициските белешки што ги објави „Индекс“ даваат поинаква слика. Според нив, околу 15:23 часот Периш седел на клупа и не бил агресивен, а по разговорот се согласил да влезе во болницата.
Полицијата повторно била повикана околу 17 часот, кога тој веќе бил врзан за болничкиот кревет. Во службената белешка пишува дека лекарка тогаш соопштила оти пациентот е совладан и дека повеќе не е потребна полициска помош. Таа навела и дека не им се заканувал на вработените.
Во дописот на директорката се наведува дека Периш по првата терапија извесно време бил посмирен и заспал. Но, за време на вечерната визита повторно станал многу вознемирен, се спротивставувал и се обидувал да ги нападне вработените.
Лекарката одредила да му бидат дадени три лека со инјекција – халоперидол, промазин и дијазепам. Бидејќи не се смирил, се разгледувала можноста да добие и дополнителна доза халоперидол.
Меѓутоа, додека медицинската сестра ја подготвувала терапијата, забележала дека Периш не дише и нема пулс. Дополнителната доза не му била дадена.
Медицинскиот персонал веднаш почнал со реанимација и повикал Итна помош. Според болничкиот извештај, пред пристигнувањето на екипата му дале три ампули адреналин, а за време на продолжената реанимација уште десет. Користеле и амиодарон и налоксон, а извршиле и три електрични шока со дефибрилатор.
За одржување на проодноста на дишните патишта користеле помагало „и-гел“. И покрај обидите, не успеале да ја обноват спонтаната циркулација, па смртта била констатирана во 21:26 часот.
Семејството претходно тврдеше дека лекарка им објаснила оти повредите на вратот на Периш настанале при интубација, а дека починал од срцева слабост.
Прелиминарната обдукција открила бројни крвни подливи и гребнатини, скршеници на повеќе ребра и на градната коска, како и оток на белите дробови и мозокот. Точната причина за смртта и околностите во кои настанале повредите допрва треба да се утврдат со вештачење.
