Откако кучето Мо починало во почетокот на април Мари Арчицел Вестбурк и нејзиниот тригодишен син Лук почнале да му „праќаат“ писма со адреса „Мо Вестбурк, рај за кученца, Облак1“. Не мислеле дека ќе им стигне одговор.Мари живее во Вирџинија и секоја вечер ставала писмо во сандачето за да помисли дека пратката е реална. Кога момчето ќе сапиело го вадела пликот од сандачето. Една вечер заборавила. Била убедена дека во поштата едноставно ќе го фрлат но…
Неколку дена подоцна нов плик на кој пишувало „Од Мо“.
Во писмото пишувало трогателни зборови.
„Јас сум во рајот за кученца. Се играм цел ден. Среќен сум. Ти благодарам што беше мој пријател. Те сакам Лук“.
„Приемот на оваа пратка ми покажа колку можат да бидат добри луѓето. Ова нека биде за Мо и сите добри поштенски работници каде и да бидат“, напишала Мери.Мари живее во Вирџинија и секоја вечер ставала писмо во сандачето за да помисли дека пратката е реална. Кога момчето ќе сапиело го вадела пликот од
