Се уште се трага по објаснување за случајот кој го шокираше целото семејство па и целата јавност. Потсетуваме дека Келвин Сантос двегодишното детенце од Бразил, лежел во мртовечки ковчег, откако во болницата каде го лечеле од запаление на белите дробови, бил прогласен за мртов…Се се случило во почетокот на јуни 2012 година. Започнала погребалната церемонија кога во еден момент детето се разбудило и побарало чаша вода.
Сите биле во шок идејќи поминале веќе 20 часа одкако малото дете било прогласено за мртво.
Таткото на детето за Даилѕ Маил изјавил: „Сите почнаа да врескаат…мислевме дека се случи чудо…“
Но немаше никакво чудо.
„Кевин повторно легна како што лежеше и пред тоа. Неможевме да го разбудиме. Тој беше повторно мртов,“тажно вели таткото на детето.
Тој го однел детето во болница каде повторно е прогласено за мртво. Таткото дури размислувал да ја тужи болницата, сметајќи дека неговиот син не е лечен на адекватен начин.
Иако помина доста време од овој случај, се уште се трага по објаснување. Во меѓувреме се појавија неколку теории.
Се наведува дека може да е во прашање т.н Лазаровиот комплекс кој го добил името по познатата приказна за Новиот Завет за оживувањето на Лазар.
Имено, во поедини случаи, телото на пациентот кај кое не постои збележителна мозочна активност може да реагира со движења – а медицинските лица велат дека тоа може да биде случај на комуникација која оди од кичмениот мозок па да станува збор само са рефлексни движења.
Сепак, до сега не е забележано дека некој зборувал во таква состојба.
Единствен мидицински забележан пример кога некој пациент се опоравил откако не е забележана никаква невролошка активност, е познатиот случај на 59 годишната Велма Томас, која се разбудила откако ја исклучиле од апаратите за одржување во живот во болница во САД. Тоа се случило во 2008 година.
Дали нешто слично само со долготраен ефект се случило и кај момчето од Бразил?Се се случило во почетокот на јуни 2012 година. Започнала погребалната церемонија кога во еден момент детето се разбудило и побарало чаша вода.
