Научниците конечно го утврдија типот на метеорит што предизвикал масовно истребување на диносаурусите пред 66 милиони години. Според најновите истражувања, станува збор за редок јаглероден хондрит – древна вселенска карпа што потекнува од самите рабови на Сончевиот систем и речиси никогаш не стигнува до Земјата.
Иако со децении е познато дека падот на огромен астероид го означил крајот на владеењето на диносаурусите, досега научниците не можеа со сигурност да утврдат од каков материјал е направен.
Астероид со дијаметар од околу десет километри, познат како Чиксулуб, удрил во она што сега е полуостровот Јукатан во Мексико, оставајќи кратер широк речиси 200 километри и расфрлајќи материјал на илјадници километри оддалеченост.
Иако често се нарекува астероидот Чиксулуб, деловите што го преживеале преминувањето низ атмосферата и паднале на Земјата се всушност метеорити. Нивните остатоци им помогнале на научниците да откријат од што е направен.
Анализата на хемискиот состав покажа дека станува збор за јаглероден хондрит. Хондритите се најстарите познати карпи во Сончевиот систем и претставуваат остатоци од времето на неговото формирање.
Јаглеродните хондрити се особено ретки и сочинуваат само околу четири проценти од сите метеорити пронајдени на Земјата, поради што ова откритие е од големо значење.
Трагите во глинениот слој го открија потеклото на метеоритот
До овој заклучок дојде тим научници од Универзитетот во Британска Колумбија во соработка со истражувачи од Европа, вклучувајќи го Институтот за физика на Земјата во Париз и Универзитетот во Париз.
Тие анализирале елементи во трагови во примероци од тенок слој глина формиран од материјал исфрлен по ударот. Тој слој, познат како граница K-Pg, може да се најде низ целиот свет и ја претставува геолошката граница помеѓу периодите креда и палеоген.
Според резултатите од истражувањето, Чиксулуб најверојатно потекнува од надворешниот дел на астероидниот појас, во близина на Јупитер, или дури и од уште подалечни делови на Сончевиот систем.
– Фактот дека толку редок објект ја погодил Земјата покажува колку биле несреќни диносаурусите, изјави д-р Филип Клес, професор на Универзитетот во Британска Колумбија.
Самото откритие не го менува сегашното разбирање за катастрофата што ја погоди Земјата.
Ударот ослободи енергија еквивалентна на милијарди нуклеарни бомби, предизвика мегацунами, глобални пожари и силни земјотреси. Сепак, новите откритија даваат појасна слика за самиот објект што предизвика еден од најголемите пресврти во историјата на животот на нашата планета.
Прашина, а не сулфур, главната причина за истребување
Бидејќи јаглеродните хондрити не содржат големи количини на сулфур, истражувачите веруваат дека сулфурот од самиот метеорит веројатно не бил главната причина за таканаречената „шок-зима“ што следела по ударот.
– Најголема улога одигра ситната прашина фрлена во атмосферата – објасни Клаес.
Таа прашина, составена од ситни честички од карпи, можела да остане во атмосферата со години и да ја блокира сончевата светлина. Последицата била прекин на фотосинтезата, колапс на синџирите на исхрана и масовно истребување на живиот свет.
Се проценува дека околу 75 проценти од сите видови исчезнале тогаш, додека преостанатата четвртина, меѓу кои биле и далечните предци на денешните цицачи, успеале да преживеат. Неодамнешните студии, исто така, покажуваат дека ударот се случил за време на пролетта на северната хемисфера на Земјата. Ова ги заробило многу видови во чувствителен период на репродукција и развој на младите, што дополнително го зголемило обемот на истребување.
Сцената веднаш по ударот беше катастрофална. Во статија објавена во списанието „The Conversation“, професорите Моника Грејди и Мајкл Бентон го опишаа обемот на уништувањето.
– Без разлика дали сте диносаурус или изметна бубачка, ако сте биле во близина на кратерот, експлозијата веднаш би ве изгорела – рекле тие. „Дури и на растојание до 2.000 километри, повеќето живи суштества би изумреле од огромната топлина и суперсоничните ударни бранови.“
Дури и денес, оваа катастрофа е предупредување за тоа колку опасни можат да бидат небесните тела што минуваат блиску до Земјата. Затоа НАСА и Европската вселенска агенција континуирано ги следат потенцијално опасните астероиди, додека мисиите како DART, кои успешно го променија патот на еден астероид во 2022 година, и мисијата Хера, која ќе ги проучува последиците од тој судир, се важен чекор кон развој на планетарен одбранбен систем.
Иако многу прашања за Чиксулуб остануваат неодговорени, секое ново откритие им помага на научниците подобро да разберат еден од најдраматичните настани во историјата на Земјата и подобро да се подготват за потенцијални закани од вселената.
The post НАУЧНИЦИТЕ КОНЕЧНО ЈА РЕШИЈА НАЈГОЛЕМАТА ТАЈНА НА ВСЕЛЕНАТА! Откриено е што точно ги избришало диносаурусите од лицето на Земјата: Имале ужасна несреќа! (ВИДЕО) appeared first on Во Центар.
