Деменцијата е комплексна болест која може да се развие на различни начини кај различни луѓе. Психологот Келин Ли објасни дека, и покрај честата поделба на деменцијата на пет, седум или повеќе фази, во пракса е најкорисно да се размислува за болеста во три главни фази.
Во своето објаснување, таа нагласува дека луѓето и семејствата честопати се заглавуваат на прашањето „во која фаза е лицето“, кога е поважно да се разберат моделите на промени и нивните последици.
„Слушам многу да се зборува за сите овие различни фази… Мислам дека е многу покорисно да се размислува за деменцијата во три фази“, рече таа. Ова се трите главни фази, според психологот.
Блага деменција
Според д-р Ли, благата деменција е најраната фаза каде што лицето сè уште може претежно да функционира во секојдневниот живот, но може да доживее конфузија, проблеми со краткорочната меморија, анксиозност, промени во расположението и тешкотии со концентрацијата и комуникацијата. Тој нагласува дека индивидуалните симптоми сами по себе не се убедливи.
„Можеби си мислите: „Имам многу работи што ми се случуваат, дали тоа значи дека сум во раните фази на деменција?“ Не, не е така“, вели таа, додавајќи дека клучните знаци се „значајни и конзистентни обрасци на однесување“ кои не можат да се објаснат со стрес или привремена состојба, објавува Дејли експрес.
Умерена деменција
Во умерената фаза, симптомите стануваат поизразени и почнуваат сериозно да влијаат на секојдневниот живот. Луѓето може да заборават на неодамнешните настани и делови од нивната лична историја, да имаат посериозни промени во расположението, да имаат тешкотии во социјалните ситуации и да им е потребна помош со основни задачи како што е облекувањето.
Се јавуваат дезориентација, немир, проблеми со спиењето и инконтиненција. „Инконтиненцијата може да стане проблем бидејќи пораките што минуваат низ мозокот и нè предупредуваат дека треба да одиме во тоалет не пристигнуваат доволно брзо“, објасни д-р Ли, истакнувајќи ги и промените во ритамот на спиење.
Тешка деменција
Во тешката фаза на болеста, на лицето обично му е потребна постојана, 24-часовна нега, а предизвиците се големи и за заболениот и за семејството. Постои значително физичко влошување, зголемен ризик од паѓања, проблеми со голтање и комуникација, како и губење на свеста за околината и неодамнешните искуства.
Луѓето често престануваат да ги препознаваат своите најблиски и стануваат посклони кон инфекции. „Тука зборуваме за деменција како терминална состојба; луѓето стануваат многу посклони кон овие работи, кои имаат многу поголем ефект отколку што би имале доколку лицето нема деменција“, заклучи таа.
The post Психологот ги објаснува трите фази на деменција што треба да ги знаете appeared first on Во Центар.
