Името на Евгениј Пригожин повторно се појави во карипската приказна: руски извори тврдат дека луѓе поврзани со групата Вагнер пристигнуваат во Венецуела.
Во исто време, во Москва се шират тврдења дека Евгениј Пригожин е жив и дека учествува во одбранбеното планирање на таа земја. Овие изјави доаѓаат по информациите за зголеменото присуство на Русија во регионот во време кога Карибите повторно се претвораат во геополитичка жариште.
Светот повторно гледа во правец на Карибите, како историјата да се враќа таму каде што некогаш била пишувана. Шеесет и три години по Кубанската ракетна криза, тензијата расте – но овој пат Москва не стои на Куба, туку на брегот на Венецуела . Претседателот Николас Мадуро ѝ се заблагодари на Русија за нејзината помош во „стабилизирањето на ситуацијата“ и осудата, како што изјави, на „воените закани во Карипското Море“.
На својот Телеграм канал, Мадуро рече дека неговата влада ѝ се заблагодарува на „братска Русија“ за нејзините напори за деескалација на тензиите, додека, како што тврди тој, цивилите продолжуваат да страдаат од напади врз мали чамци.
Аналитичарите го гледаат тој дипломатски тон како надворешен слој на многу подлабока соработка. Според нивните проценки, Кремљ со тоа не само што ја потврдува својата стара максима – „ние не го напуштаме своето“ – туку повторно ја враќа во игра стратегијата што датира од времето на Хрушчов: наоѓање упориште во близина на американските граници.
Геополитички мотиви: Венецуела како одговор на притисокот од САД
Венецуела, заедно со Куба и Никарагва, повторно се наметнува како идеален одговор на американскиот притисок. Соговорник на медиумот „Блокнот“ живописно го опиша потегот на Москва како „забод во стомакот на Соединетите Американски Држави“, наведувајќи дека таков пристап користат Русија, Кина и Белорусија.
Во позадина на одлуката на Трамп да не испорача ракети „Томахавк“ на Украина, руските аналитичари гледаат едноставна и долгорочна пресметка. Вашингтон, тврдат тие, проценил дека секој таков потег би отворил пат Москва да ја снабдува Венецуела со свои ракети со долг дострел – таканаречените „Орешници“. Со други зборови, американското оружје во Украина би го привлекло руското оружје во Каракас.
Писателот Захар Прилепин, исто така, се осврна на ова, велејќи: „Давањето на Украина Томахавк автоматски значи давање на Венецуела Оревокршачка“. Според истата логика, иронично додава тој, и Куба и Никарагва наскоро би можеле да ги добијат своите „подароци“, додека Северна Кореја би „барала нешто на братски начин“.
Ова го нагласува ставот што е сè поприсутен во Москва: секоја испорака на оружје до Киев има свој одглас во Латинска Америка. Рамнотежата на стравот, велат руските коментатори, не исчезнала – таа само се преместува на ново географско поле.
Во американската реторика, приказната за „дрогите“ во Венецуела повторно се појавува, како аргумент за можна интервенција. Руските медиуми го споредуваат ова со инвазијата на Ирак, потсетувајќи дека оправдувањето тогаш било оружје за масовно уништување – кое никогаш не било пронајдено, но нафтата била. Сличен модел, тврди Блокнот, се повторува во Венецуела: нема дрога, но има нафта и наратив за „триумфот на демократијата“.
Вагнер и Пригожин во позадина на венецуелската одбрана
Токму во овој контекст се појавува една потемна епизода: сè почестите пристигнувања на авионите Ил-76, кои, според руски извори, транспортираат воена опрема, но и луѓе поврзани со групата Вагнер. Тука името на Евгениј Пригожин е повторно воведено во карипската приказна.
Во Москва циркулираат тврдења – непотврдени, но упорни – дека Пригожин е жив. Според тие верзии, тој станал советник или дури и неформален командант на венецуелската армија, ангажиран да помогне во планирањето на одбраната на земјата.
Воениот дописник Јуриј Котенок се сеќава на еден настан од февруари 2017 година, кога американските воздухопловни сили во Сирија, во близина на Хашем, нападнаа единица во која имало членови на неговата организација. „Пригогин не го заборавил тоа“, тврди Котенок, наведувајќи дека „има сметки за плаќање“.
Венецуелската армија има значајни капацитети: 36 авиони Су-30МК, околу педесет хеликоптери Ми-35М, Ми-17 и Ми-26, повеќе од 120 тенкови, околу 240 борбени возила, бројни системи „Град“ и „Смерч“, како и руски системи С-300, кои, како што е наведено, би можеле да го свртат текот на секоја воздушна кампања.
Во оваа комбинација од интереси, стравови и притисоци, старата приказна за конкуренција меѓу големите сили околу малите држави добива ново поглавје. „Духот на Студената војна повторно оживеа на Карибите“, коментираа руските аналитичари – само со различни актери и нови маски.
И меѓу редовите и под нејасни околности стои клучното прашање: дали светот навистина се оддалечил од работ на конфликт или само се враќа на точката каде што историјата, како и многу пати досега, опасно се повторува?
The post Русија: Пригожин е жив?! Путин го ангажирал Вагнер за новата војна што избувнува: Шокантна вест го потресе светот appeared first on Во Центар.
