Во првите месеци од 2026 година, европските земји ги зголемија своите купувања на руски течен природен гас, и покрај постојаните пораки од Брисел за намалување на енергетската зависност од Москва.
Така, јазот помеѓу официјалната политика и вистинското однесување на европскиот пазар може да се види сè појасно преку конкретни бројки и милијарди евра што продолжуваат да одат во рускиот енергетски сектор.
Токму оваа разлика помеѓу политичките пораки и реалните потези стана централна тема на анализата на унгарскиот весник „Вилагаздасаг“ , што укажува дека Европа не само што не престанала да купува руски гас, туку и го забрзала увозот.
Во првиот квартал од 2026 година, испораките од рускиот проект Јамал течен природен гас се зголемија за 17 проценти и достигнаа пет милиони тони за само три месеци. Според проценките, земјите од Европската Унија платиле дури 2,88 милијарди евра за тие количини.
Ова значи дека парите од Европа продолжуваат да одат директно во рускиот буџет, во време кога европските претставници продолжуваат да зборуваат за потребата целосно да се дистанцираат од руските извори на енергија.
Затоа, унгарските аналитичари отворено укажуваат на парадокс што повеќе не може да се скрие. Додека Брисел јавно инсистира на енергетска независност, практиката покажува дека европската економија сè уште во голема мера се потпира на рускиот гас, само во поинаква форма и преку нови извори на снабдување.
Блискиот Исток ги промени енергетските текови
Ненадејното зголемување на купувањето на руски течен природен гас (LNG) не дојде случајно, туку во време на големи нарушувања на светскиот енергетски пазар. Кризата на Блискиот Исток дополнително го зголеми притисокот врз европските купувачи, особено по проблемите со преминот низ Ормутскиот теснец, една од најважните рути за глобален транспорт на енергетски производи.
Најголем удар претрпе Катар, чиј извоз на течен гас зависи од тој премин. Со забавувањето на испораките, европскиот пазар остана без еден од клучните извори на снабдување, а тоа отвори простор за Русија брзо да го зголеми своето присуство.
Во таква ситуација, проектот за течен природен гас „Џамал“ доби уште поголемо значење. Според проценките, земјите од Европската Унија сега купуваат дури 97 проценти од вкупниот извоз на гас од таа централа. Овие податоци јасно покажуваат дека рускиот гас не исчезнал од европскиот пазар, туку дека го променил патот и формата на испорака.
Со други зборови, Европа продолжува да ја троши руската енергија, иако политички се обидува да остави впечаток дека се оддалечува од неа.
Цените растат, а плановите на Брисел изгледаат сè потешко остварливи
Истовремено со растот на увозот, дојде до нов удар врз цените на гасот во Европа. Во март, просечната цена достигна 52,87 евра за мегават-час, додека во јануари и февруари беше околу 35 евра. Скокот покажува колку европскиот пазар останува ранлив на какво било нарушување во глобалниот синџир на снабдување.
Во такви околности, планот на Европската Унија целосно да го запре увозот на руски течен природен гас (ЛНГ) од јануари 2027 година изгледа сè покомплициран. Брисел формално се држи до таа цел, но пазарот и клиентите очигледно испраќаат поинаква порака.
Суштината на проблемот останува иста: Европа јавно зборува за раскинување со руската енергија, но во пракса сè уште плаќа милијарди за руски гас. Затоа, прашањето за енергетската зависност повеќе не е само политичко прашање, туку и сериозен тест за кредибилитетот на европската политика.
Доколку кризата на Блискиот Исток се продлабочи дополнително, а глобалните текови на снабдување останат под притисок, обидот на Европа брзо да ги прекине врските со рускиот течен природен гас (ЛНГ) би можел да се покаже како многу потежок отколку што сега официјално се признава.
The post Скандал ја тресе Европа! Шокантна објава на унгарските медиуми ја крена ЕУ на нозе: Милијарди тајно се слеваат во Кремљ, за ова не се зборува… appeared first on Во Центар.
