Во најновото технолошко откритие што потсетува на научна фантастика, тим американски и меѓународни истражувачи претстави ултратенок невронски имплант, или поточно чип што овозможува безжичен пренос на мозочни сигнали со висок пропусен опсег директно во компјутер.
Револуционерниот систем познат како BISC (Биолошки интерфејсен систем до кортексот) е дизајниран да создаде врска помеѓу човечкиот мозок и дигиталните уреди со брзина и прецизност каква што не сме виделе досега.
Досега, интерфејсите мозок-компјутер беа ограничени по големина, сложеност и инвазивност, барајќи големи уреди, жици или значајни хируршки интервенции. Новиот BISC чип е драстично различен бидејќи е толку тенок што едвај се разликува од човечка коса, а сепак содржи десетици илјади електроди кои можат да снимаат и испраќаат огромни количини на податоци во реално време.
Како функционира новата технологија
Овој невронски имплант е самостојна силиконска единица која е имплантирана во просторот под черепот, директно на површината на мозокот, без инвазивни влакна или жици да минуваат низ ткивото. Неговите електроди имаат способност да снимаат мозочни импулси на многу висока фреквенција и да ги пренесуваат безжично до надворешни компјутерски системи. Ова отвора можност за напредни алгоритми на вештачка интелигенција да ги толкуваат мозочните сигнали и да ги претворат во конкретни команди или податоци.
Една од најважните карактеристики на BISC системот е можноста за пренос на податоци со висок пропусен опсег, што значи дека сигналите од мозокот можат да се пренесуваат брзо, стабилно и прецизно без губење на квалитетот. Ова овозможува не само едноставно толкување на движењата или намерите, туку и посложени толкувања како што е намерата да се зборува или да се согледа стимул.
Минимално инвазивна хирургија и практична примена
Истражувачите развија методи за вметнување на имплантот преку мал засек во черепот, што ја прави постапката значително помалку инвазивна од традиционалните невронски интерфејси. За време на раните претклинички и клинички тестирања, беше покажано дека уредот произведува стабилни и сигурни сигнали и дека телото го прифаќа имплантот релативно добро.
Овој вид технологија би можел да има огромно влијание врз медицината, почнувајќи од третманот на епилепсија, повреди на ‘рбетот и невролошки заболувања, па сè до овозможување комуникација за луѓе кои ја изгубиле способноста за зборување или движење. Според научниците, можностите се речиси неограничени: од контролирање на компјутерски системи со мисли до потенцијална интеракција со вештачка интелигенција.
Темната страна на револуцијата
Иако веста за ултратенок невронски чип што овозможува директна комуникација помеѓу мозокот и компјутерот беше пречекана со ентузијазам, критиките од научната и пошироката јавност се појавија речиси истовремено. Експертите предупредуваат дека зад технолошкиот напредок што изгледа футуристички, стојат сериозни прашања без јасни одговори.
Една од главните забелешки се однесува на фактот дека нема долгорочни студии за влијанието на ваквите импланти врз човечкиот мозок. Иако краткорочните тестови ја покажаа стабилноста и функционалноста на уредот, невролозите предупредуваат дека мозочното ткиво се менува со текот на годините. Постои загриженост дека хроничното присуство на туѓо тело може да предизвика воспаление, микрооштетување или промени во нервните обрасци што во моментов не можат да се предвидат.
Црвен конец е врзан на показалецот од раката на постарата жена. Заплеткани конци што го симболизираат мозокот на силуета на глава од хартија.
Приватноста на мислите како нова фронтовска линија
Покрај тоа, критичарите истакнуваат дека мозокот не се однесува како стандарден хардвер, па дури и минимална грешка во сигналот или софтверот може да има сериозни последици врз когнитивната функција, расположението или личноста на корисникот.
Сепак, можеби најчесто споменуваната критика се однесува на приватноста на мозочните податоци. За разлика од лозинките, фотографиите или биометријата, мислите не можат да се менуваат или ресетираат. Експертите за дигитални предупредуваат дека собирањето и обработката на мозочните сигнали би можеле да ја отворат вратата за невидена форма на надзор.
Опасноста од хакирање на човечкиот мозок
Со безжичниот пренос на податоци доаѓа и нова форма на ризик – сајбер-безбедноста на човечкиот нервен систем. Скептиците предупредуваат дека ниеден дигитален систем не е целосно безбеден и дека потенцијалните напади врз невронски имплант би можеле да имаат катастрофални последици.
Иако научниците тврдат дека безбедносните протоколи се исклучително силни, критичарите истакнуваат дека банките, владите и воените мрежи исто така биле хакирани. Идејата дека некој би можел да се меша или да влијае на мозочните сигнали предизвикува сериозна загриженост кај експертите за безбедност и етика.
The post Чип во мозокот: Темната страна на технолошкото чудо што може да хакира умови appeared first on Во Центар.
