Рејчел се родила пред време, нејзиното тело било премногу мало за да преживее, срцето ѝ чукало само еднаш во десет секунди, не можела да диши. Докторите ѝ дозволиле на мајката да се прости од своето дете и ѝ кажале: „Имате само неколку минути“. Каролин го одмотала бебето и го стаила голо на своите гради. „Не сакв да ѝ биде ладно. Затоа ја одмотав и ја ставив на своите гради. Нејзините ноџиња беа премрзнати“.
„Таа прегратка беше се што можев да ѝ пружам“, рекла таа. Но, она што следувало ги изненадило сите докторите и им дало надеж на родителите.
Топлината на телото и близината на срцето на мајката поттикнале правилна работа на срцето на малата Рејчел, која почнала нормално да диши.
Не можевме да веруваме, а и докторите беа изненадени. Испушти слаб крик“, објаснува мајката на Рејчел.
„Докторите рекоа дека нема надеж, но јас не дозволив веднаш да умре. Болничкиот свештеник ја благослови. Чекавме да умре, но таа не се даваше. Нејзините образи одеднаш добија здрава румена боја.
Таа буквално ја менуваше бојата од сива во црвена, пед нашите очи, стануваше се потпола“.
Само четири месеци подоцна, бебето го напуштило породилиштето и стигнала дома. Нејзината мајка, хемичарка по професија, смета дека е чудо што нејзиното девојче е живо.
„Рејчел е вистински мал борец и чудо е што воопшто е тука денес. Кога се роди, ѝ дадоа само 20 минути живот, а потоа една прегратка промени се. Никогаш нема да го заборавам тоа“, рекла 38- годишната мајка.„Не сакв да ѝ биде ладно. Затоа ја одмотав и ја ставив на своите гради. Нејзините ноџиња беа премрзнати“.
„Таа прегратка
