Дали некогаш сте се запрашале како звучеле неандерталците или нашиот далечен предок Хомо еректус ? Дали нивните гласови личеле на човечки говор, каков што го знаеме денес, или биле повеќе како животински гласови?
Благодарение на современите истражувања и напредните биомеханички модели, научниците успеаја да ги реконструираат можните звуци и начинот на комуникација на древните човечки видови , кои одамна исчезнаа.
Реченици со јасна структура
Резултатите од овие истражувања откриваат како нашите далечни роднини можеби зборувале, но и на кој начин комуницирале едни со други. Она што изненадува многумина е фактот дека некои од тие гласови можеби звучат многу попознато отколку што очекувавме.
Најстариот познат вид хоминид, Australopithecus afarensis , се појавил пред околу 3,2 милиони години – долго пред да се развие сложениот говор што го знаеме денес.
Според научниците, овие рани хоминиди не користеле реченици со јасна структура и граматика. Нивната комуникација веројатно била поблиска до звуците што ги произведуваат шимпанзата денес отколку до говорот на современиот човек.
Најверојатно станува збор за кратки крици, предупредувачки сигнали или едноставни звуци што означуваат емоции и основни потреби.
„Заедничка основа за разбирање“
Сепак, како што човечкиот вид еволуирал, способноста за комуникација станала посложена. Кога неандерталците се појавиле пред околу 50.000 години, ситуацијата веќе била значително поинаква.
Д-р Џејмс Кол, експерт за еволуција на јазикот од Универзитетот во Брајтон, верува дека нашите предци и неандерталците можеле да комуницираат едни со други.
„Постоеше одредена заедничка основа за разбирање. Моравме да можеме да комуницираме“, објасни тој.
Реконструкциите на звуците на древните луѓе се резултат на работата на д-р Амелија Вијалет од Националниот музеј за природна историја во Париз, која соработувала со тим истражувачи. Нивната задача била исклучително тешка – меките ткива (како што се мозокот, јазикот и гркланот) имаат најголемо влијание врз говорот, а тие речиси никогаш не се зачувани во фосилите.
Сепак, научниците пронајдоа начин да го решат овој проблем, објавува „Дејли меил“.
Математички симулации
На коските на древните луѓе биле пронајдени мали „отпечатоци“, кои откриле каде се наоѓале одредени органи и каква форма имале. Врз основа на овие траги, можно е да се процени:
– големината и обликот на гркланот (гласните жици);
– положба на белите дробови;
– начинот на кој јазикот можеше да се движи;
– големината и важноста на одредени делови од мозокот.
Овие информации се користат за креирање биомеханички модели – математички симулации кои покажуваат како телото некогаш функционирало.
Со комбинирање на овие модели со археолошки докази, научниците можат, како што објаснува д-р Вијалет, „внимателно да замислат“ како звучеле нашите древни предци.
„Звучеа повеќе назално“
Неандерталците се еден од последните човечки видови што живееле заедно со современите луѓе, Homo sapiens . Овие два вида коегзистирале илјадници години, а археолошките докази покажуваат дека тие често се среќавале, па дури и имале интимни врски.
Сепак, поради физичките разлики во структурата на телото, нивниот говор не би звучел потполно исто како нашиот. Професорот Стивен Митен од Универзитетот во Рединг објаснува:
„Неандерталците звучеле поназално поради нивните големи носеви, можеле да зборуваат погласно, можеле да зборуваат подолго без да земат здив поради нивните големи гради и голем капацитет на белите дробови.“
Кога станува збор за комуникацијата меѓу неандерталците и нашите предци, тој вели:
„Комуникацијата би била слична на онаа кога денес разговараме со луѓе кои зборуваат друг јазик – користејќи гестови, изрази на лицето и основни зборови“.
The post ПО 40.000 ГОДИНИ ТИШИНА Научниците реконструираа како зборувале неандерталците, ОВА МОРА ДА ГО ЧУЕТЕ! appeared first on Во Центар.
