Додека тишина виси над домот на семејството Недељковиќ во близина на Крагуевац, болката не стивнува.
Срѓан (31) требаше да го слави животот, но наместо тоа, неговите браќа и сестра бараат одговори што никој не им ги дава. Саша, братот на Срѓан, зборува за нашиот портал, чии зборови ја разоткриваат агонијата низ која минуваат – од потрагата што траеше предолго, до истрагата што сега, како што велат, е тивка.
Нашиот Срѓан не беше само име во полицискиот извештај. Тој беше брат, син, човек кој исчезна на својот роденден. А денес? Денес имаме чувство дека за системот тој е само папка што никој не сака да ја отвори“, ја започнува Саша својата болна приказна.
„Го пронајдоа автомобилот, а не го видоа три недели… Како?“
Фактот дека телото на Срѓан е пронајдено на 14 јануари, иако неговиот автомобил е пронајден на 22 декември, е она што најмногу ги крши Саша и семејството. Тоа растојание од еден километар помеѓу празното возило и телото на Срѓан стана непремостлива бездна на сомнеж.
„Полицијата го пронајде автомобилот пред Нова Година. Ни кажаа дека го пребаруваат местото. Како е можно никој да не го видел? Беше таму, на еден километар оддалеченост. Еден месец го баравме низ цела Србија, се надевавме, се молевме… и беше таму, во темница, додека верувавме дека ќе се појави на вратата“, вели Саша со скршен глас.
Патот без враќање и картата што „патува“
Мистеријата се продлабочува со движењето на Срѓан. Поминати повеќе од 500 километри, исклучен телефон и платежна картичка што „отчукуваше“ во Чачак, Ваљево, Ралја… За Саша, ова се индиции што некој мора да ги објасни.
„Некој ја користел таа картичка. Некој морал да види каде отишол. Ние немаме такви одговори. Никој не ни се јавува од Обвинителството, никој не ни кажува дали ги прегледал снимките, дали испрашал некого. Како да сме оставени сами на себе во оваа темнина“, беше револтиран братот на младиот жртва.
„Не бараме чудо, бараме човечност“
Губењето на брат е рана што никогаш нема да заздрави, но игнорирањето на институциите е сол на истата таа рана. Саша истакнува дека најтешко е што никој не се обраќа на семејството.
„Имаме впечаток дека истрагата е во тек, дека сите кренале раце. Зарем е толку тешко да му се каже на семејството до каде е стигнато? Зарем нашиот брат не заслужува да ја знае вистината за неговите последни моменти? Нема да застанеме додека не дознаеме што се случило на 10 декември. Не за нас, туку за него, за конечно да може неговата душа да најде мир.“
Тишината што ја убива надежта
Додека ги чекаат резултатите од токсикологијата, кои доцнат со месеци, Саша и неговото семејство остануваат во маѓепсан круг на тага и неправда. Шумадија плаче со нив, но очите на семејството се вперени во Основното јавно обвинителство во Крагуевац, од каде што доаѓа само тишина.
„Срѓан отиде на својот роденден. Никогаш повеќе нема да го славиме тој ден. Но, ќе се бориме. За него, за вистината и против овој заборав во кој се обидуваат да го турнат“, заклучува Саша.
The post МИСТЕРИЈА КОЈА ЈА ЛEДИ КРВТА: Срѓан исчезна на својот роденден, а неговата картица „патувала“ низ Србија без него? appeared first on Во Центар.
