Еден од најубавите аспекти на родителството е гледањето како вашето дете расте во независен возрасен човек. Сепак, оваа транзиција е често една од најтешките за родителите.
Многу родители се надеваат дека нивните возрасни деца ќе продолжат да се јавуваат, да ги посетуваат и да одржуваат блиска врска. Психологот Рем Рауда, кој проучувал повеќе од 200 семејства, тврди дека долготрајните врски се градат преку отфрлање на одредени вкоренети модели на родителство.
Според еден психолог, родителите кои се блиски со своите возрасни деца никогаш не ги прават следниве работи.
Тие не инсистираат на контрола.
Рауда истакнува дека послушноста и поврзаноста не се исто и дека контролата не создава врска во која децата сакаат да се вратат . Родителите кои поттикнуваат блискост не секогаш инсистираат да го имаат последниот збор. Тие се повеќе загрижени за одржување на комуникацијата отколку за докажување дека се во право.
„Во тие ситуации, наместо да поправат, тие велат: „Ајде да го решиме ова заедно“, изјави Рауда за CNBC.
Тие не ги отфрлаат емоциите на децата
Според психологот, игнорирањето на емоциите не му помага на детето да ги разбере, туку го учи да ги потиснува . Родителите кои остануваат блиски со своите деца создаваат простор во кој чувствата се прифаќаат. Наместо брзо да нудат решенија, тие покажуваат разбирање велејќи: „Тоа беше навистина тешко, нели?“
„Таквиот пристап му помага на детето да се чувствува безбедно и прифатено“, објаснува тој.
Тие не се обидуваат да ја променат личноста на детето
Рауда нагласува дека обидот за промена на личноста на детето може да ја оштети врската. Важно е да му се дозволи на детето да биде тоа што е , дури и кога тоа е предизвик за родителите.
„Поддршката на чувствителност или експресивна личност ја зајакнува довербата и чувството на прифаќање. Децата кои растат со таков пристап не чувствуваат потреба да бараат потврда надвор од семејството“, тврди психологот.
Тие не им придаваат вредност на достигнувањата и не осудуваат
„Децата треба да знаат дека нивната вредност не зависи од успехот или неуспехот. Наместо да се фокусираат на резултатите, успешните родители покажуваат интерес за чувствата и искуствата на своето дете“, вели Рауда.
Во тешки моменти, тие избегнуваат осудување и поттикнуваат разговор со прашања како: „Кажи ми што се случи.“ Ова им олеснува на децата да развијат доверба и отворен однос со своите родители.
Тие не избегнуваат да преземат одговорност
Рауда нагласува дека извинувањето игра клучна улога во односот со детето. Кога родителите признаваат грешка, тие покажуваат дека одговорноста е дел од здрава врска.
Можеби звучи вака: „Не требаше да ти зборувам така. Грешев и ми е жал.“ Ваквите моменти градат доверба и поврзаност на долг рок .
The post Родителите кои се блиски со своите возрасни деца – никогаш не ги правете овие пет работи appeared first on Во Центар.
